Surah Hud — Aya 98

Ma’anonin Kalmomi:

• يَقْدُمُ: yana jagorantar su, yana gaba da su.
• فَأَوْرَدَهُمُ النَّارَ: ya shigar da su cikin wuta.
• الْوِرْدُ الْمَوْرُودُ: wurin shiga da aka shiga, wato wutar Jahannama.

Tafsiri:

A ranar Kiyama, Fir’auna zai kasance a gaban mutanensa (waɗanda suka bi shi a duniya kuma aka nutsar da su tare da shi) yana jagorantar su zuwa wuta, har ya kai su gare ta ya shigar da su cikinta. Wannan shigar da aka shigar da su, mummunan wurin shiga ne, kuma munafin abin da suka shiga. Wato, kamar yadda ya jagorance su ga ɓata a duniya, zai jagorance su zuwa ga azabar wuta a Lahira, domin ya kasance shugabansu a cikin ɓata da kafirci, don haka zai kasance shugabansu a cikin azaba.

Fa’idodin Darasi:

1. Shugaban da ya kira mutanensa zuwa ga ɓata da kafirci, zai ɗauki nauyin jagorantar su zuwa ga azaba a ranar Kiyama, kuma ba zai iya taimaka musu ba, kamar yadda Fir’auna ba zai iya taimaka wa mutanensa ba.
2. Wannan yana nuna wa mutane muhimmancin zaɓen shugaba nagari, kuma kada su bi kowa sai da hujja da gaskiya, domin shugaban ɓata zai kai su ga halaka a duniya da Lahira.
3. A cikin wannan akwai gargaɗi ga duk wanda yake da matsayi ko iko, cewa zai yi hisabi a kan waɗanda ya jagoranta, don haka ya kamata ya yi adalci da kyautatawa.
4. Yana ƙarfafa muminai su tsaya wa gaskiya, kuma kada su ji tsoron shugabanni azzalumai, domin ƙarshen azzalumai ya zama wuta da la’ana, kamar yadda ya faru da Fir’auna da mutanensa.