Худ сүресі — Аят 98

1. Сөздердің мағынасы:

• يَقْدُمُ — алдында жүреді, бастап барады.
• قَوْمَهُ — өз елін, өз қауымын.
• فَأَوْرَدَهُمُ — оларды кіргізді, алып барды.
• الْوِرْدُ — кіретін жер, баратын орын, суға келу орны.
• الْمَوْرُودُ — барылатын, кірілетін орын.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят Фиръаунның қиямет күніндегі ақыбеті туралы баяндайды. Ол дүниеде өз елінің алдында жүріп, оларды адасушылыққа бастағаны сияқты, қиямет күні де олардың алдында жүріп, тозаққа алып барады. Осылайша ол өз қауымын отқа кіргізеді. Олардың баратын орны қандай жаман! Бұл — ең ауыр әрі ең қорлықты мекен. Фиръаун дүниеде өзін «мырзам» деп ататып, халықты өзіне бағындырған еді, ал енді ол өз елін тозаққа бастаушы болып шықты. Бұл — көсемдері мен басшылары адамдарды адасушылыққа бастағандардың ақыбетінің айқын мысалы.

1. Алынатын ғибраттар:

• Адам кімге еріп, кімнің соңынан баратынын ойлануы керек. Дүниеде адамды жақсылыққа бастағандар қияметте де жақсылыққа бастайды, ал адасушылыққа бастағандар қияметте де тозаққа бастайды.
• Басшылық пен көсемдік — үлкен жауапкершілік. Ел бастаған адам өзінің соңынан ергендердің ақыбеті үшін де жауап береді.
• Тозақ — ең жаман баратын орын. Алла Тағала бізді одан сақтасын. Бұл аят адамды ойлануға, иманға келуге және жақсылыққа ұмтылуға шақырады.
• Құран — өткен халықтардың тарихын мысал етіп, адамзатқа ғибрат береді. Оны оқып, ойланып, өз өмірімізді түзеуге тырысуымыз керек.