Hud surasi — Oyat 98

Kalimalarning ma'nolari:

• يَقْدُمُ – oldinda boradi, peshvo bo‘ladi.
• فَأَوْرَدَهُمُ – ularni yetaklab olib kirdi, olib bordi.
• الْوِرْدُ – suvga yoki biror joyga yetib kelish, kirish.
• الْمَوْرُودُ – kiriladigan joy, o‘zi boriladigan manzil.

Tafsir:

Qiyomat kuni Fir’avn o‘z qavmini – unga ergashib, uning yo‘lini tutgan va u bilan birga g‘arq bo‘lganlarni – oldida borib, ularni to‘g‘ridan-to‘g‘ri do‘zaxga yetaklab olib boradi. U ularni o‘zi bilan birga olib kirib, jahannamga tashlaydi. Naqadar yomon manzil! Ular boradigan bu joy – do‘zax – naqadar yomon kiriladigan joydir. Bu yerda ular azob-uqubatdan boshqa narsani topmaydilar. Fir’avnning o‘zi ham, unga ergashganlar ham shu azobli joyga tushadilar.

Foydalar:

• Inson o‘zi ergashgan rahbar va peshvolarning oxirati uchun ham mas’uldir. Yaxshi rahbar o‘z qavmini jannatga, yomon rahbar esa do‘zaxga yetaklaydi. Shuning uchun har bir inson o‘ziga o‘rnak oladigan kishini tanlashda juda ehtiyot bo‘lishi kerak.
• Bu oyatda kofirlarga ergashishning oqibati og‘ir ekani ko‘rsatilgan. Kimki haq yo‘ldan adashgan rahbarlarga ergashsa, oxiratda u ham o‘sha rahbar bilan birga azobga giriftor bo‘ladi.
• Qiyomat kuni har bir inson o‘zi qilgan amallariga yarasha jazolanadi. Fir’avnning qavmi uning buyrug‘iga bo‘ysunib, zulm va kufrda davom etgani uchun ular ham o‘sha azobga loyiq bo‘ldilar. Demak, har bir inson o‘z ixtiyori bilan qilgan tanlovi uchun javob beradi.
• Bu oyat mo‘minlarga ogohlantirishdir: hech qachon zolim va kofir kimsalarga ergashmanglar, aks holda oxiratingiz halokatga yuz tutadi. Allohning to‘g‘ri yo‘lini tutinglar, toki najot topinglar.