Surat Hud — Ayat 99

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• أُتْبِعُوا (utbi'ū): dipungkasi, diterusake, utawa dituruti.
• لَعْنَةً (la'nah): laknat, yaiku dijauhake saka rahmat lan kabegjane Allah.
• الرِّفْدُ (ar-rifd): peparing, hadiah, utawa sesuatu sing diwenehake.
• الْمَرْفُودُ (al-marfūd): sing ditambahi, sing ditumpuk-tumpuk, utawa sing diterus-terusake.

1. Tafsir Ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT nyritakake bab wong-wong kafir, mligine kaum Nabi Hud lan Fir'aun sak kancane, sing wis diparingi paukuman ing donya. Sawise padha klelep ing segara, Allah banjur nutugake paukuman marang dheweke kanthi laknat, yaiku dijauhake saka rahmat-Nya ing donya iki. Ora mung semono, ing dina kiamat mengko, dheweke uga bakal dilaknat maneh lan dilebokake ing neraka. Dadi laknat lan siksa iku tumpuk-tumpuk, ora mung sepisan, nanging bola-bali lan terus-terusan. Mula Allah ngandika: "Becik banget ora ana" utawa ala banget peparing sing diwenehake marang dheweke, yaiku peparing sing awujud laknat lan siksa sing tumpuk-tumpuk ing donya lan akhirat. Iki minangka paukuman sing paling abot lan paling nglarani.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake kita yen paukuman Allah iku temen lan ora bisa dihindari dening wong-wong sing kafir lan duraka.
• Kita kudu padha wedi lan taqwa marang Allah, supaya ora kalebu wong-wong sing dilaknat lan disiksa ing donya lan akhirat.
• Islam mulangake yen sabar lan taat marang Allah iku dalan sing paling becik, lan paukuman iku mung kanggo wong-wong sing mbangkang.
• Ayat iki uga nuduhake yen Allah iku Maha Adil, mula saben tumindak ala mesthi ana piwalesane, lan saben tumindak becik mesthi ana ganjarane.
• Kita kudu padha ngajak marang kabecikan lan nyegah saka kamungkaran, supaya ora padha kena laknat lan siksa sing tumpuk-tumpuk.