Surja Jusuf — Ajet 109

Kuptimet e fjalëve:

• Rixhâlen: burra, njerëz meshkuj, jo engjëj.
• Nûhî ilejhim: i shpallim atyre (shpallje).
• Min ehlil-kurâ: nga banorët e qyteteve (vendbanimeve), jo nga banorët e shkretëtirës.
• Dârul-âkhirah: shtëpia e botës tjetër (jeta e përtejme).
• Et-tekva: devotshmëria ndaj Allahut, frika nga Ai dhe respektimi i urdhrave të Tij.

Tefsiri i Ajetit:

O Muhamed! Allahu i Lartësuar të tregon se të gjithë të dërguarit që Ai i dërgoi para teje ishin burra njerëz, jo engjëj, të cilëve u shpallte shpalljen e Tij. Ata ishin nga banorët e qyteteve, jo nga shkretëtira, sepse banorët e qyteteve janë më të aftë për të kuptuar thirrjen dhe mesazhin hyjnor. Besimtarët që ndiqnin të vërtetën i besonin ata, ndërsa jobesimtarët i mohonin.

Allahu i fton mohuesit e Mekës që të udhëtojnë nëpër tokë dhe të shohin me sytë e tyre se si ishte fundi i popujve të mëparshëm që përgënjeshtruan të dërguarit e tyre – si u shkatërruan dhe si u zhdukën. Kjo është një mësim i madh për ata që mendojnë.

Më pas, Allahu i Lartësuar thekson se shpërblimi në jetën e përtejme është shumë më i mirë dhe më i qëndrueshëm se çdo gjë që ofron kjo botë, për ata që i frikësohen Allahut dhe i ruhen mëkateve. Prandaj, a nuk mendoni ju, o njerëz, që të kuptoni këtë të vërtetë dhe të përgatiteni për jetën e përtejme?

Përfitimet nga Ajeti:

1. Njerëzimi i të dërguarve: Të dërguarit ishin njerëz të zakonshëm, gjë që e bën më të lehtë për ne t'i ndjekim ata dhe t'i marrim shembull në jetën tonë të përditshme.
2. Rëndësia e mendimit dhe reflektimit: Islami na nxit të udhëtojmë, të shohim dhe të mendojmë për historinë e popujve të kaluar, sepse historia është mësim për të tashmen dhe të ardhmen.
3. Përparësia e jetës së përtejme: Kjo botë është e përkohshme, ndërsa jeta e përtejme është e përjetshme. Prandaj, njeriu i mençur e bën jetën e tij në këtë botë një urë për të arritur lumturinë e përjetshme.
4. Devotshmëria është çelësi i suksesit: Vetëm ata që i frikësohen Allahut dhe i ruhen mëkateve do të shpëtojnë dhe do të kenë shpërblimin më të mirë në botën tjetër.
5. Kjo botë është e përkohshme: Nuk duhet t'i lidhim zemrat me kënaqësitë e kësaj bote, sepse ato janë të shkurtra dhe të kufizuara, ndërsa shpërblimi i Allahut është i madh dhe i pafund.