Сураи Йусуф Оят 109 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва Мо пеш аз ту ба пайғамбарӣ нафиристодем магар мардонеро…

Йусуф · 109/111

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Йусуф

وَمَا أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ إِلَّا رِجَالًا نُّوحِي إِلَيْهِم مِّنْ أَهْلِ الْقُرَىٰ ۗ أَفَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَيَنظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ ۗ وَلَدَارُ الْآخِرَةِ خَيْرٌ لِّلَّذِينَ اتَّقَوْا ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ۝١٠٩

🔤 Transliteration

Wa maaa arsalnaa min qablika illaa rijaalan nooheee ilaihim min ahlil quraa; afalam yaseeroo fil ardi fa yanzuroo kaifa kaana `aaqibatul lazeena min qablihim; wa la Daarul Aakhirati Khairul lillazeenat taqaw; afalaa ta`qiloon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ва Мо пеш аз ту ба пайғамбарӣ нафиристодем магар мардонеро аз мардуми деҳаҳо, ки ба онҳоваҳй мекардем. Оё дар рӯи замин намегарданд, то бингаранд, ки поёни кори пешиниёнашон чӣ будааст? Ва олами охират парҳезгоронро беҳтар аст, чаро намеандешед?

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

رِجَالًا: мардон аз башарият, на фариштагон.
نُوحِي: ваҳй мефиристем, паём мерасонем.
أَهْلِ الْقُرَىٰ: сокинони шаҳрҳо ва ободиҳо, на мардуми биёбон.
عَاقِبَةُ: оқибат, саранҷом, натиҷаи кор.
اتَّقَوا: парҳезгорӣ карданд, аз ҳароми Худо дурӣ ҷустанд.

Тафсири оят:

Худованд ба Паёмбари худ Муҳаммад (с) мефармояд, ки пеш аз ту низ ба мардум паёмбарон фиристодем, вале ҳамаашон мардони башарӣ буданд, на фариштагон. Ба онҳо ваҳй мекардем, то паёми Худоро ба мардум расонанд. Ин паёмбарон аз сокинони шаҳрҳо буданд, на аз мардуми саҳро ва биёбон, зеро сокинони шаҳрҳо ба дониш ва фаҳмиш наздиктаранд ва метавонанд даъвати динро беҳтар дарк кунанд. Баъзе мардум онҳоро тасдиқ карданд ва ҳидоят ёфтанд, баъзе дигарон бошад, онҳоро дурӯғ бароварданд ва гумроҳ шуданд.

Сипас Худованд мардуми Маккаро, ки Паёмбарро дурӯғ мебароварданд, ба андеша даъват мекунад ва мефармояд: оё онҳо дар рӯи замин сайр накардаанд, то бубинанд, ки саранҷоми умматҳои пешини дурӯғбарор чӣ гуна шудааст? Ҳамоно азобу ҳалокат бар онҳо фурӯ омад. Пас, биёед аз сарнавишти онҳо ибрат гиранд ва аз дурӯғ баровардани Паёмбар даст кашанд.

Баъд Худованд мефармояд, ки сарои охират ва неъматҳои ҷовидони он барои касоне, ки парҳезгорӣ кардаанд, аз дунё ва он чи дар он аст, беҳтар ва бартар аст. Оё шумо ақл намекунед, ки ин ҳақиқатро дарк намоед ва ба ҷои дунёи фонӣ ба охирати боқӣ рӯй оред?

Фоидаҳои оят:

Худованд паёмбаронро аз байни худи мардум интихоб мекунад, то мардум ба онҳо наздик бошанд ва паёми Худоро беҳтар фаҳманд.
Ҳамаи паёмбарон мардони башарӣ буданд, на фаришта, то мардум аз онҳо пайравӣ карда тавонанд.
Сайру сафар дар рӯи замин ва омӯхтани таърихи умматҳои гузашта воситаи ибрат гирифтан аст.
Сарнавишти дурӯғбаророни паёмбарон ҳамеша ҳалокат ва нобудӣ будааст.
Неъматҳои охират барои парҳезгорон аз дунё ва неъматҳои он беҳтар аст.
Инсон бояд ақли худро ба кор гирад ва ба ҷои дунёи фонӣ ба охирати ҷовидонӣ таваҷҷуҳ кунад.
Парҳезгорӣ ва тақво сабаби расидан ба неъматҳои ҷовидони охират аст.
Ин оят мардумро ба андеша ва тафаккур дар бораи оқибати корҳои худ даъват мекунад, ки ин худ сабаби наздик шудан ба Худо ва дарёфти роҳи рост аст.

📜 Оят 107-111 — Сураи Йусуф

107أَفَأَمِنُوا أَن تَأْتِيَهُمْ غَاشِيَةٌ مِّنْ عَذَابِ اللَّهِ أَوْ تَأْتِيَهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ

Оё пиндоранд, ки эминӣ ёфтаанд аз ин, ки уқубате умумӣ аз азоби Худо онҳоро фурӯ гирад ё қиёмат ба ногоҳ фаро расад, бе он ки хабардор шаванд?

108قُلْ هَٰذِهِ سَبِيلِي أَدْعُو إِلَى اللَّهِ ۚ عَلَىٰ بَصِيرَةٍ أَنَا وَمَنِ اتَّبَعَنِي ۖ وَسُبْحَانَ اللَّهِ وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ

Бигӯ: «Ин роҳи ман аст. Ману пайравонам ҳамагонро бо далелу ҳуҷҷат ба сӯи Худо мехонем. Пок аст Худо ва ман аз мушрикон нестам!»

109وَمَا أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ إِلَّا رِجَالًا نُّوحِي إِلَيْهِم مِّنْ أَهْلِ الْقُرَىٰ ۗ أَفَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَيَنظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ ۗ وَلَدَارُ الْآخِرَةِ خَيْرٌ لِّلَّذِينَ اتَّقَوْا ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ

110حَتَّىٰ إِذَا اسْتَيْأَسَ الرُّسُلُ وَظَنُّوا أَنَّهُمْ قَدْ كُذِبُوا جَاءَهُمْ نَصْرُنَا فَنُجِّيَ مَن نَّشَاءُ ۖ وَلَا يُرَدُّ بَأْسُنَا عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِينَ

Чун паёмбарон навмед шуданд ва чунон донистанд, ки онҳоро дурӯғ мебароранд, ёриашон кардем ва ҳар киро, ки хостем, наҷот додем ва азоби Мо аз мардуми гунаҳкор бозгардонида нашавад!

111لَقَدْ كَانَ فِي قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لِّأُولِي الْأَلْبَابِ ۗ مَا كَانَ حَدِيثًا يُفْتَرَىٰ وَلَٰكِن تَصْدِيقَ الَّذِي بَيْنَ يَدَيْهِ وَتَفْصِيلَ كُلِّ شَيْءٍ وَهُدًى وَرَحْمَةً لِّقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ

Дар достонҳояшон хирадмандонро ибратест. Ин достоне сохта нест, балки тасдиқи сухани пешиннён ва тафсили ҳар чизест барои онҳо, ки имон овардаанд, ҳидоят асту раҳмат.

← Оят 108 📖 Йусуф Оят 110 →

ЙусуфФеҳристи Қуръон

111Оят

MeccanRevelation

109Оят

Тарҷума — Йусуф 109

Сураи Йусуф Оят 109 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва Мо пеш аз ту ба пайғамбарӣ нафиристодем магар мардонеро…

Сураи Оят 109/111 — Сураи Йусуф يوسف (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Йусуф Гӯш кун, Сураи Йусуф Тарҷума, Сураи Йусуф mp3, Сураи Йусуф pdf. Оят 107–111. Ба Тоҷикӣ: Русский.