سورت يوسف — آیت 33

قالَ يوسفُ عَلَيْهِ السَّلَام: أَيْ رَبِّ، زِنْدَانٌ مَا دُنْيَا (چې تاسو يې ګواښلې) زما لپاره له هغه کار نه ډېر خوښ دى چې دوى مې ورته بولي، یعنې له بدکارۍ نه. که ته زما نه د دوى مکر او فریب ونه ګرځوې، نو زه به د هغوى په طرف مايل شم او د هغوى په غوښتنه به عمل وکړم، او که داسې وشي نو زه به د هغو جاهلانو له ډلې نه شم چې د الله د احکامو نه خبر نه دي او د ګناه د بدۍ نه نه پوهېږي.

د يوسف عَلَيْهِ السَّلَام دا خبره د هغه د پاکۍ، د الله په وړاندې د عاجزۍ او د هغه پر حکم د رضايت ښکارندویه ده. هغه زندان د ګناه نه غوره وباله، او له الله نه يې د مصونيت غوښتنه وکړه، ځکه هغه پوهېده چې د انسان زړه پرته د الله د مرستې نه د فتنې په وړاندې کمزورى دى. دا دعا مونږ ته ښيي چې بايد له الله نه همېشه د عافيت او د ګناه نه د بچ کېدو غوښتنه وکړو، او پر خپل ځان باور ونه لرو، بلکې پر الله توکل وکړو. څوک چې له الله نه د عافيت غوښتنه کوي، الله هغه ته د صبر او پاکۍ توفيق ورکوي، او د هغه د زړه ساتنه کوي.