Sure Yûsuf — Ayet 35

Kelime Anlamları:

• Bedâ (بَدَا): Görünmek, ortaya çıkmak, bir görüşten vazgeçip yeni bir kanaate ulaşmak.
• Âyât (الْآيَاتُ): Deliller, belgeler, açık işaretler. Burada Hz. Yusuf'un masumiyetini gösteren kanıtlar (gömleğin arkadan yırtılması, şahidin tanıklığı, kadınların ellerini kesmesi gibi mucizevi olaylar).
• Yescunûnnehû (لَيَسْجُنُنَّهُ): Onu mutlaka hapsedecekler, zindana atacaklar.
• Hattâ hîn (حَتَّىٰ حِينٍ): Belirli bir süreye kadar, bir müddet.

Tefsir:

Bu âyet, Hz. Yusuf'un (a.s.) kıssasında çok ibret verici bir dönüm noktasını anlatır. Züleyha'nın iftirası ve kadınların ellerini kesmesi gibi olaylar yaşanmış, Hz. Yusuf'un masumiyeti apaçık delillerle ortaya çıkmıştı. Gömleğin arkadan yırtılması, bir bebeğin şahitliği ve kadınların Hz. Yusuf'un güzelliği karşısında kendilerini kaybetmeleri... Tüm bunlar onun ne kadar temiz ve iffetli bir genç olduğunu gözler önüne sermişti.

Ancak aziz (Mısır'ın ileri gelen yöneticisi) ve çevresindekiler, tüm bu açık delillere rağmen gerçeği kabullenmek yerine, toplumdaki itibarlarını koruma derdine düştüler. Onlar için önemli olan hakikatin ortaya çıkması değil, skandalın örtbas edilmesiydi. İşte tam bu noktada, "Âyetlerden sonra" yani Hz. Yusuf'un masumiyetini kanıtlayan tüm bu mucizevi delillerden sonra, onu bir süreliğine hapsetme kararı aldılar. Bu karar, tamamen akıl ve vicdandan yoksun, sadece toplumsal baskıyı ve rezaleti önleme amacına yönelik bir karardı.

Burada çok derin bir mesaj vardır: İnsan, gerçeği gördüğü halde nefsinin arzularına ve toplumun baskısına yenik düşebilir. Aziz ve adamları, Hz. Yusuf'un suçsuz olduğunu biliyorlardı; fakat kibirleri ve makamları, onları zulme sürükledi. Masum bir genci, sırf dedikoduları kesmek ve kendi itibarlarını kurtarmak için zindana atmaya karar verdiler.

Sevgili kardeşlerim, bu kıssadan hissemiz şudur: Hakikat ne kadar açık olursa olsun, kalbi katılaşmış ve dünyaya meyleden kimseler onu görmek istemezler. Onlar için önemli olan menfaatleridir. Ancak Allah Teâlâ, zulme uğrayan kullarını asla yalnız bırakmaz. Hz. Yusuf'un zindana atılması, onun için bir ceza değil, aksine Allah'ın onu yüceltmek için hazırladığı bir merhale oldu. Zindan, onun sabrını ve teslimiyetini artırdı; orada da tevhid mücadelesini sürdürdü ve sonunda Allah onu aziz yaptı.

Bu âyet bize gösteriyor ki, dünya hayatında bazen masumlar zulme uğrayabilir, haklılar susturulmaya çalışılabilir. Ama mümin bilir ki, Allah'ın yardımı ve adaleti her şeyin üzerindedir. Önemli olan, zulüm karşısında sabretmek, iffet ve doğruluktan ayrılmamaktır. Hz. Yusuf'un (a.s.) bu sabrı, bizlere en güzel örnektir. Zindan bile olsa, Allah ile beraber olan bir kalp, saraylardan daha geniştir. Unutmayalım ki, Allah'ın izni olmadan hiçbir zulüm kalıcı değildir; asıl olan, O'nun rızasını kazanmaktır.