سورت يوسف — آیت 37

د کلمو معناګانې:

• تَأْوِيلِهِ: د هغه (خوب یا طعام) تعبیر او حقیقت.
• مِلَّةَ: دین او لار.
• لَا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ: چې په الله باندې ایمان نه راوړي.
• بِالْآخِرَةِ هُمْ كَافِرُونَ: د آخرت (قیامت او حساب) منکران دي.

د آیت تفسیر:

یوسف علیه السلام د زندان د دوو ملګرو (ساقي او خباز) ته وویل: تاسو ته به هېڅ داسې طعام در نه شي راتلی چې تاسو يې خورئ، مګر دا چې زه به تاسو ته د هغه د راتلو مخکې د هغه د حقیقت، کیفیت او تعبیر خبر درکړم. دا هغه پوهه ده چې زما رب ما ته را زده کړې ده، نه د کاهنۍ او نه د ستورو له لارې. بيا يې د دې علم سرچينه وښوده او وویل: زه هغه دین پرې ایښی دی چې هغه قوم يې لري چې په الله باندې ایمان نه لري او د آخرت (قیامت، حساب او جزا) منکران دي. يعنې زه د هغو خلکو له دينه بېزاره يم چې د توحید او آخرت په اړه يې عقيده سمه نه ده، او زه يوازې د الله تعالی عبادت کوم.

فايدې او سبقونه:

1. دا آیت د علم او پوهې فضيلت ښيي، چې د الله تعالی له خوا ورکړل شوې پوهه د هر څه نه لوړه ده، او مومنان بايد د داسې علم لپاره هڅه وکړي.
2. يوسف علیه السلام د خپل علم سرچينه الله ته منسوبوي، نه خپل ځان ته — دا تواضع او د الله د نعمتونو شکر دی.
3. مومن بايد له کافرانو او د هغوی له دينه بېزاره وي، او خپل دين په وضاحت سره وړاندې کړي، لکه څنګه چې يوسف عليه السلام وکړل.
4. د آخرت پر ایمان راوړل د سعادت اساس دی؛ څوک چې په آخرت ایمان نه لري، د هغه عملونه بې بنسټه دي.
5. دا آیت مومنانو ته هڅونه ورکوي چې په هر حالت کې د الله پر توحید او د رسالت پر حقانیت کلک ودرېږي، او له باطل سره هيڅکله جوړجاړی ونه کړي.