Sure Yûsuf — Ayet 37

Kelime Anlamları:

• Nebbe'tükümâ: Size haber veririm, bildiririm.
• Te'vil: Yorum, açıklama, bir şeyin sonucunu ve hakikatini bildirme.
• Millet: Din, inanç sistemi, yol.
• Kâfirûn: İnkâr edenler, gerçeği örtbas edenler.

Tefsir:

Hz. Yusuf (a.s.), hapishanede kendisine rüyalarını anlatan iki gençle konuşurken, onlara sadece rüyalarını yorumlamakla kalmayacağını, aynı zamanda daha büyük bir ilim ve keramet sahibi olduğunu göstermek istedi. Onlara şöyle dedi: "Size rızık olarak verilen hiçbir yemek yoktur ki, o size gelmeden önce onun ne olduğunu, nasıl geleceğini ve neye işaret ettiğini size haber vermiş olmayayım." Bu, Allah'ın ona verdiği gayb ilminden bir işaretti. Yusuf (a.s.) bunu, kâhinlikten veya yıldızlardan hüküm çıkarmaktan değil, doğrudan Rabbinden gelen vahiy ve ilhamla yapıyordu.

Bu sözleriyle gençlere, kendisinin sıradan bir rüya tabircisi olmadığını, Allah'ın seçkin bir kulu olduğunu hissettirdi. Ardından bu ilmin kaynağını açıkladı: "Bu, Rabbimin bana öğrettiklerindendir." Yani bu üstün bilgi, onun kendi çabasıyla veya bir beşerden öğrenmesiyle değil, Allah'ın lütfu ve öğretmesiyle elde edilmiştir.

Sonra Hz. Yusuf (a.s.), bu ilmin ve doğru yolun üzerine bina edildiği temeli açıkladı: "Ben, Allah'a iman etmeyen ve ahireti inkâr eden bir kavmin dinini terk ettim." Bu sözlerle, içinde bulunduğu Mısır toplumunun putperest inançlarından uzaklaştığını, onların batıl dinlerini reddettiğini ve yalnızca Allah'a ibadet eden hanif bir mümin olduğunu ilan etti. Onlar ahireti inkâr ediyorlardı; o ise ahirete kesin olarak iman ediyordu.

Bu ifadeler, Hz. Yusuf'un (a.s.) davet metodunun ne kadar hikmetli olduğunu gösterir. O, önce muhatabının ilgisini çekecek bir keramet ve ilim gösterdi, sonra bu ilmin kaynağının Allah olduğunu vurguladı, ardından da iman esaslarını, yani Allah'a imanı ve ahirete imanı açıkça dile getirdi. Bu, her Müslümanın davetinde izlemesi gereken güzel bir yoldur: Önce gönlü kazanmak, sonra hakikati anlatmak.

Davet ve İrşad:

Sevgili kardeşlerim! Hz. Yusuf'un (a.s.) bu sözleri bize gösteriyor ki, gerçek ilim ve hikmet ancak Allah'tan gelir. Kim Allah'a iman eder, ahirete kesin olarak inanır ve batıl inançlardan uzak durursa, Allah ona dünyada da ahirette de üstün bir anlayış ve feraset verir. Bugün bizler de bu ayet-i kerimeden ders almalıyız: İlmin, bereketin ve doğruyu yanlıştan ayırmanın yolu, Allah'a gönülden bağlanmak ve O'nun dinine sımsıkı sarılmaktır. Yusuf (a.s.) zindanda bile bu imanı tebliğ etmekten geri durmadı. Bizler de içinde bulunduğumuz her ortamda, her şartta İslam'ın güzelliklerini anlatmalı, insanları Allah'a ve ahiret gününe imana davet etmeliyiz. Unutmayalım ki, hidayet Allah'tandır; bizim görevimiz sadece tebliğ etmek ve güzel örnek olmaktır.