Suurah Yuusuf — Aayad 37

Macnaha Erayada:

• Tu’wiil – Fasiraad iyo sharaxaad ku saabsan waxa ay ku dambaynayso.
• Millah – Diin iyo jid dadku raacaan.
• Naba’tukumaa – Waxaan idin warramayaa oo idin siinayaa warkeeda.

Tafsiirka:

Markuu Yuusuf (CS) arkay labada nin oo riyooyinkooda ka welwelsan, wuxuu ku yiri: “Wax cunto ah oo laydiin keeno oo aad cuntaan ma jiro, ee aan idiin sheegin fasiraadiisa iyo sida uu u yimid iyo waxa uu ku dambayn doono, ka hor inta aanuu idiin iman.” Tani waxay ahayd mucjiso uu siiyay Ilaahay, ma ahan wax laga qaatay faal ama xiddigis, laakiin waa cilmiga Rabbigu ku baray.

Kadibna wuxuu u caddeeyay in isaga uu ka fogeeyay diintii dadkii caabudayay wax aan Ilaahay ahayn, isla markaana aan rumaysnayn Qiyaamada iyo xisaabta. Wuxuuna ku muujiyay in uu kaliya Ilaahay caabudayo, isaga oo ka dheeraaday caadooyinkii jaahiliyiinta.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo:

1. Cilmigu waa niqmo Ilaahay – Cilmi fiican waa hadiyad Rabbigu siiyo addoommadiisa, sidaa darteed waa inaan ku shukno Ilaahay oon ku faanin.
2. Iimaanku waa asaaska guusha – Yuusuf (CS) wuxuu xiriiriyay cilmigiisa iyo iimaankiisa, isagoo muujinayay in guusha ay timaaddo ka dib marka uu Ilaahay caabudo.
3. Ka fogaanshaha shirkka – Waa inaan ka fogaanno diimaha iyo caadooyinka khilaafsan Tawxiidka, xitaa haddii ay dadku ku wada jiraan.
4. Dareenka Qiyaamada – Rumaynta Qiyaamada ayaa qalbiga nadiifisa oo dadka ku hanuunisa wanaagga, waxayna ka ilaalisaa xumaha.
5. Dulqaadka iyo sabrka – Yuusuf (CS) wuxuu ku jiray xabsi, laakiin wuxuu ka faa'iidaystay wakhtiga uu ku sugnaa inuu dadka ku yeedho Ilaahay, taasoo ina baraysa in aan wakhti kasta uga faa'iidaysanno da'wadda Islaamka.