Surja Jusuf — Ajet 37

Kuptimet e fjalëve:

• "Të'vil" (تَأْوِيل): Shpjegimi, interpretimi dhe sqarimi i përfundimit të çështjes.
• "Tërzeqanihi" (تُرْزَقَانِهِ): Ushqimi që ju jepet dhe që e hani.
• "Mileh" (مِلَّة): Feja, rruga dhe besimi.

Tefsiri i Ajetit:

Kur Jusufi (paqja qoftë mbi të) pa se të dy shokët e tij në burg ishin të interesuar për interpretimin e ëndrrave të tyre, ai iu drejtua atyre me fjalë plot urtësi dhe dije, duke i siguruar se ai posedonte një dije të veçantë nga Zoti. Ai u tha atyre: "Çfarëdo ushqimi që ju vjen si furnizim, unë do t'ju tregoj për të përpara se t'ju vijë – do t'ju njoftoj se çfarë është, si është dhe cili është përfundimi i tij, para se ta shihni me sytë tuaj." Ky nuk ishte një pretendim bosh, por një premtim i bazuar në dijen që Allahu i kishte dhënë atij.

Pastaj Jusufi (paqja qoftë mbi të) shpjegoi burimin e kësaj dijeje të veçantë, duke thënë: "Kjo dije që unë zotëroj nuk është nga falli, as nga yjet, as nga magjia, por është nga mësimi i Zotit tim, i Cili më ka dhënë mençuri dhe kuptueshmëri." Ai e lidhi këtë dhunti me besimin e tij të pastër, duke thënë: "Unë e lashë fenë e një populli që nuk beson në Allahun dhe mohon Ditën e Gjykimit, ringjalljen dhe llogarinë." Me këtë, Jusufi (paqja qoftë mbi të) donte të theksonte se udhëzimi dhe dija e vërtetë vijnë vetëm nga besimi i sinqertë në Allahun, dhe se ai kishte zgjedhur rrugën e drejtë duke u larguar nga rruga e jobesimtarëve.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Dija e vërtetë është dhuratë nga Allahu: Jusufi (paqja qoftë mbi të) na mëson se dija e dobishme, sidomos ajo që lidhet me fenë dhe urtësinë, vjen nga Allahu. Prandaj, ne duhet t'i lutemi Atij që të na dhurojë dije të dobishme dhe zemër të pastër.
2. Liria nga bestytnitë dhe falli: Ky ajet na tregon se interpretimi i ëndrrave dhe dija e fshehtë nuk bëhet me anë të fallit apo yjeve, por me anë të dijes që Allahu i jep robit të Tij të sinqertë.
3. Besimi i pastër është themeli i suksesit: Jusufi (paqja qoftë mbi të) e lidhi dijen e tij me besimin në Allahun dhe braktisjen e fesë së jobesimtarëve. Kjo na mëson se pastërtia e besimit dhe largimi nga rrugët e gabuara janë çelësi i suksesit në këtë botë dhe në botën tjetër.
4. Durimi dhe urtësia në thirrjen drejt Allahut: Jusufi (paqja qoftë mbi të) përdori rastin për t'i ftuar të dy shokët e tij drejt besimit në Allahun, duke u treguar atyre se dija e tij vjen nga Zoti, dhe kështu ai kombinoi thirrjen me urtësinë dhe butësinë.
5. Vlera e besimit në Ditën e Gjykimit: Përmendja e mohimit të Ditës së Gjykimit nga populli i tij tregon se besimi në ringjallje dhe llogari është një nga themelet e fesë së drejtë, dhe se ai që e mohon atë, humb rrugën e vërtetë.