Sura Yusuf — Werset 38

Znaczenie słów:

• Millata (ملة) – religia, droga, sposób wyznawania Boga.
• Abai (آبائي) – moi ojcowie, przodkowie.
• Min szai (من شيء) – w żadnym stopniu, w żadnej rzeczy.
• Fadl (فضل) – łaska, dobrodziejstwo, wyróżnienie.

Interpretacja wersetu:

Prorok Józef (Jusuf), pokój z nim, zwracając się do swoich towarzyszy w więzieniu, wyjaśnia im fundament swojej wiary. Mówi: „Podążam za religią moich przodków – Abrahama, Izaaka i Jakuba”. Była to religia czystego monoteizmu – oddawania czci wyłącznie Allahowi, bez jakiegokolwiek partnera. Następnie podkreśla, że jemu i jego przodkom – prorokom – nie przystoi i nie wypada, aby przypisywali Allahowi jakiegokolwiek współtowarzysza w uwielbieniu. To byłoby sprzeczne z ich naturą, misją i czystością, którą Bóg ich obdarzył.

Józef wyjaśnia, że to właśnie ten monoteizm i wiara, którą wyznaje, są czystą łaską od Allaha – zarówno dla niego i jego przodków, jak i dla całej ludzkości. Bóg obdarzył ich tym przewodnictwem, wysyłając proroków, aby prowadzili ludzi ku prawdzie. Jednak większość ludzi nie okazuje wdzięczności za tę ogromną łaskę – nie doceniają oni daru wiary i jedności Boga, odwracając się od Niego lub przypisując Mu partnerów.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Czysty monoteizm (Tauhid) – jest fundamentem religii wszystkich proroków, od Abrahama aż po Mahometa, pokój z nimi. Islam nie jest nową religią, lecz kontynuacją tej samej prawdy objawianej przez Boga na przestrzeni wieków.
2. Duma z dziedzictwa proroków – werset uczy nas, abyśmy byli dumni ze swojej wiary i duchowego dziedzictwa, które sięga najszlachetniejszych postaci w historii ludzkości.
3. Wdzięczność za dar wiary – wiara i przewodnictwo (hidaja) są największymi łaskami, jakie Bóg może obdarzyć człowieka. Powinniśmy nieustannie dziękować Allahowi za to, że wybrał nas spośród tych, którzy podążają Jego drogą.
4. Ostrzeżenie przed niewdzięcznością – większość ludzi nie docenia łask Boga. To skłania nas do refleksji, abyśmy nie byli wśród tych, którzy zapominają o Stwórcy, lecz abyśmy każdego dnia okazywali Mu wdzięczność słowem, sercem i czynem.
5. Czystość proroków – werset ukazuje, że prorocy są chronieni przez Boga przed grzechem, zwłaszcza przed bałwochwalstwem. To umacnia naszą ufność w ich przekaz i naśladownictwo ich drogi.