Сураи Йусуф Оят 38 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ман пайрави дини падаронам Иброҳиму Исҳоқу Яъқуб ҳастам ва моро…

Йусуф · 38/111

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Йусуф

وَاتَّبَعْتُ مِلَّةَ آبَائِي إِبْرَاهِيمَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ ۚ مَا كَانَ لَنَا أَن نُّشْرِكَ بِاللَّهِ مِن شَيْءٍ ۚ ذَٰلِكَ مِن فَضْلِ اللَّهِ عَلَيْنَا وَعَلَى النَّاسِ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُونَ ۝٣٨

🔤 Transliteration

Wattab`tu millata aabaaa`eee Ibraaheema wa Ishaaqa wa Ya`qoob; maa kaana lanaaa an nushrika billaahi min shai` zaalikamin fadlil laahi `alainaa wa `alan naasi wa laakinna aksaran naasi laa yashkuroon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ман пайрави дини падаронам Иброҳиму Исҳоқу Яъқуб ҳастам ва моро нашояд, ки ҳеҷ чизро шарики Худо қарор диҳем. Ин фазилатест, ки Худо бар мову бар мардуми дигар арзонӣ доштааст, вале бештари мардум ношукранд.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

— «مِلَّة»: дину роҳу ойини пайғамбарон.

— «آبَائِي»: падаронам, бобоёнам.

— «نُّشْرِكَ»: шарик орем, яъне барои Худо шарик қоил шавем.

— «فَضْل»: лутфу неъмати Худованд.

Тафсири оят:

Юсуф (алайҳис-салом) мегӯяд, ки ман аз дину роҳи падаронам — Иброҳим, Исҳоқ ва Яъқуб (алайҳиму-с-салом) — пайравӣ кардам. Ин дини онҳо дини яктопарастӣ буд: танҳо Худои ягонаро ибодат кардан ва ҳеҷ чизро ба Ӯ шарик наовардан. Ба мо — пайғамбарон ва хонадони пайғамбарӣ — ҳаргиз сазовор нест, ки ба Худо чизе шарик орем, зеро мо аз ширк пок ҳастем ва Худо моро аз он нигаҳ доштааст. Ин яктопарастӣ ва имон, ки ман ва падаронам бар он ҳастем, аз лутфу неъмати Худованд бар мо ва бар ҳамаи мардум аст; зеро Худо пайғамбаронро бо ҳамин даъвати тавҳид ба сӯи мардум фиристод. Аммо бештари мардум шукри ин неъмати бузургро ба ҷо намеоранд ва ба ҷои шукргузорӣ ба Худо, неъматашро инкор мекунанд.

Фоидаҳо аз ин оят:

— Ин оят нишон медиҳад, ки дини ҳақиқӣ аз оғоз то анҷом яктопарастӣ будааст ва пайғамбарон ҳама бар як асл — тавҳид — даъват кардаанд.

— Пайравӣ аз роҳи пайғамбарон ва солеҳон сабаби баракат ва ҳидоят аст.

— Тавҳид ва имон неъмати бузурги Худованд аст, ки бояд ҳамеша шукри онро ба ҷо орем.

— Инсон бояд аз ширк эҳтиёт кунад ва танҳо Худои ягонаро ибодат намояд.

— Шукргузорӣ дар баробари неъматҳои Худо, хусусан неъмати имон, роҳи раҳмат ва наздикии бештар ба Худованд аст.

— Ин оят моро тарғиб мекунад, ки ба ҷои ношукрӣ, Худоро сипос гӯем ва аз роҳи пайғамбарон пайравӣ кунем, то дар дунё ва охират саодатманд шавем.

📜 Оят 36-40 — Сураи Йусуф

36وَدَخَلَ مَعَهُ السِّجْنَ فَتَيَانِ ۖ قَالَ أَحَدُهُمَا إِنِّي أَرَانِي أَعْصِرُ خَمْرًا ۖ وَقَالَ الْآخَرُ إِنِّي أَرَانِي أَحْمِلُ فَوْقَ رَأْسِي خُبْزًا تَأْكُلُ الطَّيْرُ مِنْهُ ۖ نَبِّئْنَا بِتَأْوِيلِهِ ۖ إِنَّا نَرَاكَ مِنَ الْمُحْسِنِينَ

Ду ҷавон низ бо ӯ ба зиндон афтоданд. Яке аз он ду гуфт: «Дар хоб худро дидам, ки ангур мефишорам». Дигаре гуфт: «Худро дидам, ки нон бар сар ниҳода мебарам ва паррандагон аз он мехӯранд. Моро аз таъбири он огоҳ кун, ки аз некӯкоронат мебинем».

37قَالَ لَا يَأْتِيكُمَا طَعَامٌ تُرْزَقَانِهِ إِلَّا نَبَّأْتُكُمَا بِتَأْوِيلِهِ قَبْلَ أَن يَأْتِيَكُمَا ۚ ذَٰلِكُمَا مِمَّا عَلَّمَنِي رَبِّي ۚ إِنِّي تَرَكْتُ مِلَّةَ قَوْمٍ لَّا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَهُم بِالْآخِرَةِ هُمْ كَافِرُونَ

Гуфт: «Таъоми рӯзонаи шумо ҳанӯз наомада бошад, ки пеш аз он шуморо аз таъбири он хобҳо, чунон ки Парвардигорам ба ман омӯхтааст, хабар медиҳам. Ман дини мардумеро, ки ба Худои якто имон надоранд ва ба рӯзи қиёмат кофиранд, тарк кардаам.

38وَاتَّبَعْتُ مِلَّةَ آبَائِي إِبْرَاهِيمَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ ۚ مَا كَانَ لَنَا أَن نُّشْرِكَ بِاللَّهِ مِن شَيْءٍ ۚ ذَٰلِكَ مِن فَضْلِ اللَّهِ عَلَيْنَا وَعَلَى النَّاسِ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُونَ

39يَا صَاحِبَيِ السِّجْنِ أَأَرْبَابٌ مُّتَفَرِّقُونَ خَيْرٌ أَمِ اللَّهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ

Эй ду зиндонӣ, оё худоёни пароканда беҳтар аст ё Оллоҳ — он Худованди яктои ғолиб бар ҳамагон?

40مَا تَعْبُدُونَ مِن دُونِهِ إِلَّا أَسْمَاءً سَمَّيْتُمُوهَا أَنتُمْ وَآبَاؤُكُم مَّا أَنزَلَ اللَّهُ بِهَا مِن سُلْطَانٍ ۚ إِنِ الْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ ۚ أَمَرَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِيَّاهُ ۚ ذَٰلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ

Намепарастед ғайри Худои якто магар бутонеро, ки худ ва падаронатон онҳоро ба номҳое хондаед ва Худо ҳуҷҷате бар исботи онҳо нозил накардааст. Ҳукм ҷуз ҳукми Худо нест. Фармон додааст, ки ҷуз ӯро напарастед. Ин аст дини росту устувор, вале бештари мардум намедонанд.

← Оят 37 📖 Йусуф Оят 39 →

ЙусуфФеҳристи Қуръон

111Оят

MeccanRevelation

38Оят

Тарҷума — Йусуф 38

Сураи Йусуф Оят 38 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ман пайрави дини падаронам Иброҳиму Исҳоқу Яъқуб ҳастам ва моро…

Сураи Оят 38/111 — Сураи Йусуф يوسف (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Йусуф Гӯш кун, Сураи Йусуф Тарҷума, Сураи Йусуф mp3, Сураи Йусуф pdf. Оят 36–40. Ба Тоҷикӣ: Русский.