Yusif surəsi — Ayə 39

يا صَاحِبَيِ السِّجْنِ: Ey həbsxana yoldaşlarım! (Yusif peyğəmbər həbsxanada olan iki gəncə müraciət edirdi.)

أَأَرْبَابٌ مُّتَفَرِّقُونَ: Bir-birindən ayrı, müxtəlif, saysız-hesabsız tanrılar, bütlər.

خَيْرٌ: Daha yaxşıdır?

أَمِ اللَّهُ: Yoxsa Allah?

الْوَاحِدُ: Tək olan, şəriki olmayan, yeganə.

الْقَهَّارُ: Qəhhar olan, hər şeyə qalib gələn, heç bir şeyin Ona qalib gələ bilmədiyi, hər şeyi ram edən.

Yusif peyğəmbər (əleyhissəlam) həbsxanada olarkən yanındakı iki gəncə bu dəyərli sualı verdi: "Ey həbsxana yoldaşlarım! Bir-birindən fərqli, aciz, nə fayda nə də zərər verə bilən bir çox tanrılara ibadət etmək yaxşıdır, yoxsa tək olan, heç bir şəriki olmayan, hər şeyə qalib gələn və heç bir şeyin Ona qalib gələ bilmədiyi Allah'a ibadət etmək?"

Yusif peyğəmbər bu sualla onları düşünməyə dəvət edirdi. Çünki insanın yaratdığı, özü kimi aciz olan bütlər heç bir şeyə qadir deyildir. Onlar nə bir xeyir verə bilər, nə də bir zərəri dəf edə bilər. Halbuki Allah təkdir, yeganədir, hər şeyə qadirdir və hər şey Onun qüdrəti altındadır.

Bu ayə bizə göstərir ki, insanı həqiqi azadlığa və rahatlığa aparan yol yalnız tək Allaha ibadət etməkdir. Həbsxana divarları arasında belə Yusif peyğəmbər bu həqiqəti təbliğ etməkdən çəkinmədi. O, ən çətin şəraitdə belə insanları Allaha yönəltməyə çalışırdı. Bu, bizim üçün gözəl bir nümunədir ki, hər yerdə və hər zaman insanları Allahın birliyinə dəvət edək.

Allahın birliyinə iman gətirmək insanın qəlbini rahatladır, onu saysız-hesabsız bütlərə qulluq etmək zillətindən xilas edir və həqiqi azadlığa qovuşdurur. Uca Allah buyurur ki, tək olan, qəhhar olan Allah ən yaxşıdır. Elə isə gəlin bu həqiqəti dərk edək və yalnız Ona sığınıb Ona ibadət edək.