Surah Yusuf — Aya 39

Ma'anar Kalmomin:

• "Ya sahibayya": Ya abokina biyu na kurkuku.
• "Arbabun mutafarriqun": Ubangijoci da yawa dabam-dabam waɗanda suka bambanta, ba su da iko.
• "Al-Wahid": Shi kaɗai wanda ba shi da abokin tarayya a cikin ikonsa.
• "Al-Qahhar": Mai rinjaye da galaba a kan dukan halittunsa, wanda babu wanda zai iya tsayawa gaba da shi.

Fassara:

Bayan Yusuf ya bayyana wa abokan kurkukun nasa gaskiyar addini, sai ya juya musu da kira zuwa ga tauhidi (daidaituwar Allah) yana cewa: "Ya ku abokina biyu na kurkuku! Shin bauta wa waɗansu iyayengiji da yawa da suka bambanta, waɗanda ba su iya amfana ko cutarwa, sun fi kyau a gare ku, ko kuwa ku bauta wa Allah Shi Kaɗai wanda yake da iko a kan kome, wanda ya rinjayi dukan halittunsa kuma babu abin da zai iya yin nasara a kansa? A bayyane yake cewa bauta wa Allah Shi Kaɗai ita ce mafi kyau kuma ita ce gaskiya, domin shi ne mahalicci kuma mai mulkin kome, yayin da waɗansu gumaka ba su da wani abu."

Fa'idodin Darasi:

1. Nuna hikimar Yusuf a cikin da'awarsa, domin ya fara da tambaya mai jan hankali don tunzura masu sauraro su yi tunani a kan gaskiya.
2. Karfafa tauhidi (daidaituwar Allah) a matsayin tushen addinin Musulunci, kuma cewa shirka (bauta wa wanin Allah) ba ta da tushe a hankali.
3. Nuna cewa Allah Shi Kaɗai ne ya cancanci bauta, domin shi ne Mai iko da galaba a kan kome, kuma bauta wa waninsa wauta ce da hasara.
4. Ƙarfafa imani da cewa kowane hali, ko da a cikin wahala kamar kurkuku, ya kamata mu yi amfani da shi wajen yada gaskiya da kiran mutane zuwa ga Allah.
5. Nuna cewa gaskiya ba ta ɓoye a kowane yanayi, kuma dole ne mu bayyana ta da hikima da kyawawan kalmomi, kamar yadda Yusuf ya yi.