Yusif surəsi — Ayə 7

﴿لَقَدْ كَانَ فِي يُوسُفَ وَإِخْوَتِهِ آيَاتٌ لِلسَّائِلِينَ﴾

Kəlmələrin mənaları:

• آيَاتٌ – ibrətlər, dəlillər, əlamətlər, heyrətamiz hadisələr.
• لِلسَّائِلِينَ – soruşanlar, bu hekayəni öyrənmək istəyənlər, onların halını araşdıranlar üçün.

Təfsir:

Allah-təala bu ayədə buyurur ki, Yusif peyğəmbər və onun qardaşlarının başına gələn hekayədə, onların həyatında baş verən hadisələrdə soruşanlar, araşdıranlar və bu hekayəni eşitmək istəyənlər üçün böyük ibrətlər, dəlillər və əlamətlər vardır. Bu hekayə təsadüf deyil, məhz Allahın qüdrətini, hikmətini və elmini göstərən canlı bir dəlildir.

Bu hekayədə qardaşların Yusifə olan həsədi, onu quyuya atmaları, Yusifin əsarəti, zindana düşməsi, sonra isə yüksəlməsi, ata-anası və qardaşları ilə yenidən görüşməsi – bütün bunlar Allahın təqdirinin necə işlədiyini göstərir. Kim bu hekayəni düşünərək oxusa, görər ki, Allah Öz bəndələrini heç vaxt tərk etmir, səbir edənlərə yardım edir və hər çətinlikdən sonra asanlıq gətirir.

Ey insan! Bu hekayə sənin üçün bir dərsdir. Əgər çətinliklər içindəysənsə, unutma ki, Yusif peyğəmbər də quyuda, zindanda idi, amma Allah onu ən yüksək məqama çatdırdı. Sən də səbir et, Allaha təvəkkül et, O səni də o çətinliklərdən çıxaracaq. Bu hekayə həm də göstərir ki, qardaşların səhvləri, ata Yaqubun göz yaşları, Yusifin səbri – hamısı Allahın hikmətinin bir parçasıdır. Bu hekayəni oxuyan hər kəs üçün orada nur, hidayət və həyat üçün ibrət vardır.

Allah bu hekayəni bizə çatdırmaqla göstərir ki, Quran yalnız bir kitab deyil, həm də insanlara doğru yolu göstərən bir rəhbərdir. Bu hekayəni oxuyub düşünənlər, ondan öz həyatları üçün dərs götürərlər. Çünki bu hekayədə həm bəndəlik, həm səbir, həm əfv, həm də Allahın qüdrətinə tam inam vardır.