Sura Yusuf — Werset 80

Znaczenie słów:

• اسْتَيْأَسُوا – zwątpili, stracili nadzieję.
• خَلَصُوا نَجِيًّا – oddzielili się od ludzi, aby naradzać się potajemnie.
• كَبِيرُهُمْ – ich najstarszy brat (według uczonych – Rubil, najstarszy spośród synów Jakuba).
• مَوْثِقًا – przysięgę, zobowiązanie, przymierze.
• فَرَّطْتُمْ – zaniedbaliście, dopuściliście się zaniedbania.
• فَلَنْ أَبْرَحَ الْأَرْضَ – nie opuszczę tej ziemi (Egiptu).
• يَحْكُمَ اللَّهُ لِي – Bóg rozstrzygnie moją sprawę (pozwoli mi odzyskać brata).

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Kiedy bracia Józefa (Jusufa) stracili już wszelką nadzieję na to, że dostojnik egipski (którym był ich brat Józef, lecz oni go nie poznali) zgodzi się oddać im ich młodszego brata Beniamina, oddzielili się od reszty ludzi i zaczęli naradzać się między sobą w tajemnicy, aby ustalić, co dalej uczynić. Wtedy odezwał się ich najstarszy brat i przypomniał im: „Czy nie wiecie, że nasz ojciec wziął od was uroczystą przysięgę przed Bogiem, że odprowadzicie Beniamina z powrotem do niego, chyba że zostaniecie do tego zmuszeni w sposób, na który nie będziecie mieli wpływu? A wcześniej – czyż nie zaniedbaliście swoich obowiązków wobec Józefa i nie złamaliście obietnicy danej ojcu, gdy go zgubiliście? Dlatego ja nie opuszczę ziemi Egiptu, dopóki mój ojciec nie pozwoli mi wrócić do niego albo dopóki Bóg nie rozstrzygnie mojej sprawy i nie pozwoli mi odzyskać brata. A Bóg jest najlepszym z sędziów – On sądzi sprawiedliwie i nikt nie może Mu dorównać w mądrości i słuszności wyroków”.

Werset ten ukazuje głęboką odpowiedzialność, skruchę i determinację najstarszego brata, który nie chciał powtórzyć błędu z przeszłości. Zamiast uciekać od odpowiedzialności, postanowił pozostać w Egipcie, dopóki nie odzyska brata lub nie otrzyma wyraźnego pozwolenia od ojca. Jego postawa jest dowodem na to, że prawdziwa skrucha objawia się czynami, a nie tylko słowami.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Wierność danemu słowu i przysiędze – werset uczy, że muzułmanin powinien dotrzymywać obietnic, zwłaszcza tych złożonych przed Bogiem, i że złamanie zobowiązania wobec rodziców jest ciężkim grzechem.
2. Pokora i uznanie własnych błędów – najstarszy brat nie ukrywał przeszłych zaniedbań, lecz otwarcie je przypomniał. To uczy nas, że przyznanie się do winy i naprawienie szkód jest oznaką dojrzałości i siły charakteru.
3. Cierpliwość i zaufanie do Boga – zamiast działać pochopnie lub rozpaczać, brat wybrał cierpliwość i powierzył swoją sprawę Bogu, wiedząc, że On jest najlepszym sędzią. To pokazuje, że muzułmanin w każdej trudnej sytuacji powinien zwracać się do Boga i ufać Jego mądrości.
4. Rodzinna solidarność i odpowiedzialność – werset podkreśla, że starsi bracia ponoszą odpowiedzialność za młodszych i że nie wolno ich porzucać w trudnych chwilach. To piękna lekcja budowania silnych więzi rodzinnych w islamie.
5. Nadzieja w miłosierdzie Boga – nawet po latach błędów i grzechów, Bóg daje człowiekowi szansę na naprawę. Historia synów Jakuba pokazuje, że szczera skrucha i dobre uczynki mogą przynieść przebaczenie i pojednanie.