سورت يوسف — آیت 88

د کلمو معناګانې:

• الضُّرُّ: سختي، لوږه او کړاو.
• بِضَاعَةٍ مُّزْجَاةٍ: کم ارزښته، بې کیفیته او لږ مال یا پیسې.
• فَأَوْفِ لَنَا الْكَيْلَ: مونږ ته پوره پېمانه راکړه.
• وَتَصَدَّقْ عَلَيْنَا: پر مونږ باندې احسان وکړه او زموږ له کمزورۍ تېر شه.

د آیت تفسیر:

کله چې د یوسف علیه السلام وروڼه د خپل پلار یعقوب علیه السلام په امر بیرته مصر ته راستانه شول، نو د یوسف علیه السلام په درشل کې حاضر شول. کله چې ورته ننوتل، نو په درناوي یې وویل: "اې عزیزه! مونږ او زموږ کورنۍ په سختۍ او لوږه کې ګیر یو، او له ځان سره مو ډېر کم ارزښته او بې کیفیته مال راوړی دی. نو ته مونږ ته پوره پېمانه راکړه، لکه څنګه چې مخکې به مو راکوله، او پر مونږ باندې احسان وکړه چې دا کمزوری مال زموږ څخه ومنې او د هغې په بدل کې مونږ ته ډېر غله راکړه. بېشکه الله تعالی د احسان کوونکو او خیرات کونکو بندگانو ته ښه بدله ورکوي."

دوی په دې خبرو سره د یوسف علیه السلام زړه نرم کړ او له هغه یې د خپل ورور بنیامین د خوشي کولو هیله وکړه، که څه هم دوی پوهېدل چې خپله تېروتنه یې کړې وه، خو په عاجزۍ او التماس یې د بخښنې او احسان غوښتنه وکړه.

د آیت څخه ترلاسه شوې ګټې:

1. په سختۍ او مصیبت کې باید له الله تعالی او د هغه له نیکو بندگانو څخه د مرستې غوښتنه وکړو، او په عاجزۍ سره خپله اړتیا بیان کړو.
2. د احسان او خیرات کولو فضیلت ډېر لوی دی؛ الله تعالی د متصدقینو (خیرات کوونکو) سره ښه چلند کوي او د هغوی اجر ضایع نه کوي.
3. د خپلو تېروتنو په اعتراف او د عاجزۍ په ښودلو سره د خلکو زړونه نرمېدای شي، او دوی کولای شي چې له تېروتنو تېر شي او احسان وکړي.
4. د مسلمانانو ترمنځ باید یو بل سره مرسته او خیرات وشي، په ځانګړې توګه کله چې یو څوک په تنګلاسي کې وي، ځکه چې دا د الله تعالی د رضا او د خیرات کوونکي لپاره د اجر سبب ګرځي.