Сураи Ибрахим Оят 14 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва шуморо пас аз онҳо дар он сарзамин ҷой хоҳем…

Ибрахим · 14/52

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ибрахим

وَلَنُسْكِنَنَّكُمُ الْأَرْضَ مِن بَعْدِهِمْ ۚ ذَٰلِكَ لِمَنْ خَافَ مَقَامِي وَخَافَ وَعِيدِ ۝١٤

🔤 Transliteration

Wa lanuskinan nakumul arda mim ba`dihim; zaalika liman khaafa maqaamee wa khaafa wa`eed

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ва шуморо пас аз онҳо дар он сарзамин ҷой хоҳем дод, Ин аз они касест, ки аз истодан дар пешгоҳи Ман ва аз ваъдаи азоби Ман битарсад!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

وَلَنُسْكِنَنَّكُمُ: ва ҳатман шуморо сокин хоҳем кард, яъне ҷойгир ва муқим хоҳем сохт.
الْأَرْضَ: замин, ки дар ин ҷо мақсуд замини кофирон аст.
مِن بَعْدِهِمْ: баъд аз онҳо, яъне пас аз ҳалок шудани онҳо.
مَقَامِي: ҳузури Ман, истодани Ман, ки мақсуд истодан дар пешгоҳи Аллоҳ барои ҳисоб аст.
وَعِيدِ: ваъиди Ман, яъне таҳдид ва ҳушдори Ман ба азоб.

Тафсири оят:

Аллоҳи Таъоло ба паёмбарон ва пайравони онҳо ваъда медиҳад, ки баъд аз нобуд шудани кофирон ва ситамгарон, замини онҳоро ба шумо медиҳад ва шуморо дар он ҷойгир мекунад. Ин ваъдаи Худо қатъӣ ва ҳатмист. Ин подоши нек ва ғалаба барои касонест, ки аз истодан дар пешгоҳи Аллоҳ барои ҳисоб метарсанд ва аз ваъиди Ӯ, яъне азоби Ӯ, худро нигаҳ медоранд. Пас касе, ки ҳузури Худоро дар рӯзи қиёмат ба ёд меорад ва аз таҳдиди Ӯ метарсад, Аллоҳ ӯро пирӯз мегардонад ва замини душманонро ба ӯ мебахшад.

Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд:

Ин оят нишон медиҳад, ки оқибати нек ва пирӯзӣ ҳамеша аз они паёмбарон ва мӯъминон аст, ҳатто агар муддате мазлум ва тангдаст бошанд.
Хавф аз истодан дар пешгоҳи Аллоҳ ва тарсидан аз азоби Ӯ сабаби асосии раҳоӣ ва сарбаландӣ дар дунё ва охират аст.
Ин оят ба инсонҳо меомӯзад, ки ҳамеша худро дар ҳузури Худо ҳис кунанд ва аз гуноҳу нофармонӣ бипарҳезанд.
Ваъдаҳои Аллоҳ ҳаққанд ва ҳеҷ гоҳ хилоф намешаванд; пас касе ки ба Худо таваккул кунад, ҳеҷ гоҳ ноумед намешавад.
Ин оят ба мӯъминон умед мебахшад, ки сабр кунанд ва дар роҳи ҳақ устувор бошанд, зеро пирӯзии ниҳоӣ аз они онҳост.

📜 Оят 12-16 — Сураи Ибрахим

12وَمَا لَنَا أَلَّا نَتَوَكَّلَ عَلَى اللَّهِ وَقَدْ هَدَانَا سُبُلَنَا ۚ وَلَنَصْبِرَنَّ عَلَىٰ مَا آذَيْتُمُونَا ۚ وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُونَ

Чаро бар Худо таваккал накунем ва ҳол он ки Ӯ роҳи моро ба мо бинамуд? Ва мо бар озоре, ки ба мо мерасонед, сабр хоҳем кард ва таваккалкунандагон бар Худо таваккал кунанд».

13وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِرُسُلِهِمْ لَنُخْرِجَنَّكُم مِّنْ أَرْضِنَا أَوْ لَتَعُودُنَّ فِي مِلَّتِنَا ۖ فَأَوْحَىٰ إِلَيْهِمْ رَبُّهُمْ لَنُهْلِكَنَّ الظَّالِمِينَ

Кофирон ба Паёмбаронашон гуфтанд: «Ё шуморо аз сарзамини худ меронем ё ба дини мо бозгардед». Пас Парвардигорашон ба паёмбарон ваҳй кард, ки ситамкоронро ҳалок хоҳем кард.

14وَلَنُسْكِنَنَّكُمُ الْأَرْضَ مِن بَعْدِهِمْ ۚ ذَٰلِكَ لِمَنْ خَافَ مَقَامِي وَخَافَ وَعِيدِ

15وَاسْتَفْتَحُوا وَخَابَ كُلُّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ

Пирӯзӣ хостанд ва ҳар ҷаббори саркаше ноумед шуд.

16مِّن وَرَائِهِ جَهَنَّمُ وَيُسْقَىٰ مِن مَّاءٍ صَدِيدٍ

Пушти сараш ҷаҳаннам аст, то дар он ҷо аз оби чирку хунаш бихӯронанд.

← Оят 13 📖 Ибрахим Оят 15 →

ИбрахимФеҳристи Қуръон

52Оят

MeccanRevelation

14Оят

Тарҷума — Ибрахим 14

Сураи Ибрахим Оят 14 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва шуморо пас аз онҳо дар он сарзамин ҷой хоҳем…

Сураи Оят 14/52 — Сураи Ибрахим إبراهيم (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ибрахим Гӯш кун, Сураи Ибрахим Тарҷума, Сураи Ибрахим mp3, Сураи Ибрахим pdf. Оят 12–16. Ба Тоҷикӣ: Русский.