سورت ابراهيم — آیت 26

د مهمو کلمو معناګانې:

• خبيثة: ناوړه، بد، ناپاکه.
• اجتثت: له بنسټه ایستل شوې، بېخ و بُنه وېستل شوې.
• قرار: ټينګښت، استقرار، پاتې کېدل.

د آيت تفسير:

لکه څنګه چې الله تعالی په پورتني آيت کې د ښې کلمې (لا إله إلا الله) مثال د ښې ونې ته ورکړ، په دې آيت کې د بدې کلمې (شرک او کفر) مثال د بدې ونې ته وړاندې کوي. بده کلمه د شرک کلمه ده، چې د حنظل (ترخه غومبوله) په څېر ده. دا ونه له پاسه د ځمکې نه ایستل شوې ده، يعنې د هغې ريښې نه دي ځمکې ته ننوتلې او نه يې کوم ټينګ بنسټ لري. د هغې ريښې د ځمکې له سطحې سره نږدې وي، نو ډېر ژر راوړل کېږي او له منځه ځي. همدا راز د کافر او مشرک خبره او عمل هېڅ ثبات نه لري، نه يې کوم بنسټ شته او نه يې کوم ښه عمل آسمان ته پورته کېږي. د هغه ټول کارونه بې برکته او فنا کېدونکي دي، لکه دا بده ونه چې نه ښه ريښه لري، نه ښه څانګه او نه ښه مېوه.

فايدې:

1. دا آيت موږ ته دا ښيي چې شرک او کفر هېڅ بنسټ او ثبات نه لري، که څه هم په ظاهر کې ځواکمن ښکاري، خو په پای کې له منځه ځي.
2. د ایمان او توحید کلمه د ښې ونې په څېر ده چې ريښه يې په ځمکه کې ټينګه وي او څانګې يې آسمان ته پورته شوې وي، نو بايد انسان تل د توحید په لاره ولاړ وي.
3. دا آيت د مؤمن او کافر ترمنځ توپير ښيي: مؤمن د ښې ونې په څېر ګټور او ثابت قدم دی، خو کافر د بدې ونې په څېر بې بنسټه او بې برکته دی.
4. دا آيت موږ ته دا هم ښيي چې اعمال يواځې هغه وخت قبولېږي چې له ایمان او توحید سره وي، ځکه چې د کافر عملونه هيڅکله آسمان ته نه پورته کېږي.