Sura Ibrahim — Werset 26

Znaczenie trudniejszych słów w wersecie:

• كَلِمَةٍ خَبِيثَةٍ – słowo złe, nieczyste; chodzi o słowo niewiary i bałwochwalstwa (szirk).
• اجْتُثَّتْ – została wyrwana z korzeniami, wykorzeniona.
• قَرَارٍ – trwałość, stabilność, miejsce zakorzenienia.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Bóg Wszechmogący porównuje słowo niewiary i bałwochwalstwa do złego, szkodliwego drzewa – a według uczonych chodzi tu o drzewo gorzkiej tykwy (kolokwinty). To drzewo nie ma głębokich korzeni, które zapewniałyby mu stabilność; jego korzenie są płytkie, tuż pod powierzchnią ziemi. Zostaje łatwo wyrwane z gruntu, nie ma w nim żadnej trwałości ani siły, nie wznosi się też ku niebu – nie wydaje owoców, nie daje cienia ani pożytku.

Podobnie jest ze słowem niewiary i każdym, kto je wypowiada: nie ma ono żadnej wartości ani trwałości, nie przynosi dobra, a jego koniec to zniknięcie i zagłada. Człowiek, który trzyma się niewiary, nie ma oparcia ani w tym życiu, ani w życiu ostatecznym – jego czyny nie wznoszą się do Boga, nie są przyjęte, a jego los to strata i unicestwienie.

Korzyści i pouczenia płynące z wersetu:

1. Ten werset ukazuje nam, jak wielką wagę ma wiara – to ona jest jak mocne, głęboko zakorzenione drzewo, które daje owoce i trwałość. Niewiara natomiast jest krucha i bezwartościowa, skazana na zniknięcie.
2. Uczy nas, że czyny człowieka wynikają z jego przekonań. Kto ma dobrą wiarę, jego czyny są dobre i wznoszą się do Boga. Kto zaś trwa w niewierze, jego uczynki są puste i nie przynoszą żadnego pożytku.
3. Przypomina nam, że tylko oparcie się na Bogu i Jego objawieniu daje prawdziwą stabilność i spokój w życiu. Ten, kto szuka oparcia w czymkolwiek innym, prędzej czy później upadnie, jak to złe drzewo wyrwane z ziemi.
4. Zachęca nas do wyboru dobrego słowa – słowa prawdy, jedności Boga i dobroci – które jest jak dobre drzewo, przynoszące owoce w każdym czasie i miejscu, zarówno w tym życiu, jak i w życiu ostatecznym.