ابراہیم سۈرىسى — ئايەت 26

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

— «خَبِيثَةٍ»: يامان، ناچار، پاسكىنا دېگەن مەنىدە.

— «اجْتُثَّتْ»: يىلتىزى بىلەن قومۇرۇپ تاشلانغان، ئۇپقا چىقىرىۋېتىلگەن دېگەن مەنىدە.

— «قَرَارٍ»: تۇراق، مۇقىملىق، ئورنىتىلىش دېگەن مەنىدە.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئاللاھ تائالا بۇ ئايەتتە يامان سۆزنى، يەنى كۇفرى ۋە شىرك سۆزىنى يامان بىر دەرەخكە ئوخشاتقان. بۇ دەرەخ ئاچچىق ئۆسۈملۈك بولۇپ، يەر يۈزىدىن يىلتىزى بىلەن قومۇرۇپ تاشلانغان، يەرگە مۇقىم ئورنىيالمايدۇ، ئاسمانغا كۆتۈرۈلۈپ ئۆسەلمەيدۇ. شۇنىڭدەك، كۇفرى ۋە شىرك سۆزىنىڭمۇ ئاخىرى يوقىلىش، پەناھىسىز قالاش. بۇنداق سۆز ئىگىسىنىڭ قىلغان ياخشى ئەمەلى ئاللاھنىڭ دەرگاھىغا كۆتۈرۈلمەيدۇ، چۈنكى ئۇنىڭ ئاساسى بۇزۇق، تۇراقسىز.

ئىمان ۋە ياخشى سۆز بولسا، مېۋىلىك دەرەخكە ئوخشايدۇ؛ يىلتىزى چوڭقۇر، شاخلىرى ئاسمانغا كۆتۈرۈلگەن، ھەر ۋاقىت مېۋە بېرىپ تۇرىدۇ. شۇڭا ئەي مۇئمىن قېرىنداشلار! كەلىمەئى تەۋھىدنى، يەنى «لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّهُ» دېگەن ئۇلۇغ سۆزنى داۋاملىق ئېيتىپ، قەلبىمىزنى ئىمان بىلەن بېقىپ، يامان سۆزلەردىن ۋە شىرك-كۇفرىدىن يىراق بولايلى. ئاللاھ تائالا بىزنى ھەقىقىي ئىمان بىلەن ياشاپ، ئەمەلىمىزنىڭ ئۇنىڭ دەرگاھىغا كۆتۈرۈلۈشىگە مۇۋەپپەق قىلسۇن.