Ибрахим сүресі — Аят 26

1. Сөздердің мағынасы:

• كَلِمَةٍ خَبِيثَةٍ — жаман сөз, яғни ширк (Аллаға серік қосу) сөзі.
• شَجَرَةٍ خَبِيثَةٍ — жаман ағаш, ол — ханзал (ащы қауын) ағашы.
• اجْتُثَّتْ — тамырымен жұлынып алынды, жер бетінен қопарылып тасталды.
• قَرَارٍ — тұрақ, орнықтылық, тұрақты орын.

1. Аяттың тәпсірі:

Алла Тағала бұл аятта жаман сөзді — яғни күпірлік пен ширктің сөзін — жаман ағашқа теңейді. Ол ағаш — ханзал ағашы. Бұл ағаштың тамыры жер бетіне жақын орналасқандықтан, ол тереңге бекімейді, жер бетінен қопарылып алынады. Оның жерде тұрақты орны да, аспанға көтерілетін бұтағы да жоқ. Жел оны ұшырып әкетеді, сөйтіп ол құрып жоқ болады.

Сол сияқты, күпірлік пен ширк сөзінің де соңы — жойылу мен жоғалу. Оның иесінің Аллаға көтерілетін ізгі амалы болмайды, ол тұрақсыз, берекесіз. Кәпірдің де тұрақтылығы жоқ, оның ісінде ешбір жақсылық пен игілік жоқ, Аллаға ұнамды ешбір амалы көтерілмейді.

Ал бұған қарама-қарсы, алдыңғы аятта иман сөзі — жақсы сөз — тамыры берік, бұтағы аспанға көтерілген жақсы ағашқа теңелген болатын. Яғни иманның негізі берік, жемісі мол, ал күпірліктің негізі әлсіз, соңы жоқ.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Ислам — берік негізге құрылған, тамыры терең дін. Оған сенген адамның жүрегі тұрақты, амалы Аллаға көтеріледі.
• Жаман сөз бен жаман іс — уақытша, тұрақсыз, соңы жоқ. Ал жақсы сөз бен игі амал — мәңгілік, берекелі.
• Әр адам өз сөзі мен ісінің қандай «ағашқа» ұқсайтынын ойланып, жақсылыққа ұмтылуы керек.
• Ислам адамды тұрақтылыққа, берік сенімге және игі амалға шақырады. Бұл — адам баласын бақытқа жеткізетін жол.
• Құран — ақиқат пен жалғанды айқын ажыратып беретін кітап. Оны оқып, ойланып, өмірде ұстану — әр мұсылманның парызы.