Surah Ibrahim — Aya 26

Ma’anar Kalmomi:

• Kalma khabiitsa: Kalmar shirka ko kafirci.
• Aj tutsat: An tumɓuke ta daga asali, an fizge ta gaba ɗaya.
• Qaraar: Tsayayye, kafewa ko asali mai zurfi.

Tafsirin Ayar:

Kamar yadda Allah Ya misalta kalma mai kyau da itaciya mai kyau, a nan kuma Ya misalta kalma marar kyau (wato kalmar shirka da kafirci) da itaciya marar kyau, wato itaciyar *hanzal* (wadda take da ɗaci mai tsanani kuma ba ta da amfani). Wannan itaciya ba ta da tushe mai zurfi a cikin ƙasa; an fizge ta daga saman ƙasa gaba ɗaya, ba ta da wani abin da zai riƙe ta, don haka ba ta da tsayayye, ba ta kai sama ba, kuma iska kan watsar da ita a ko'ina. Haka nan kalmar kafirci da shirka: ba ta da wani tushe na gaskiya, ba ta da wani amfani, kuma ba ta da wani sakamako mai kyau. Mai ita (mai magana da ita) ba shi da wani aiki nagari da zai tashi zuwa ga Allah, kuma ba shi da wani matsayi mai tsayayye a duniya ko a lahira; duk wani abin da ya gina a kan kafirci zai ruguje, kamar yadda wannan itaciya marar kyau ta keɓe daga tushe.

Fa'idodin Darasin:

1. Kalmar kirki (Laa ilaaha illallaah) ita ce tushen dukan alheri, kuma tana da tsayayye a zuciyar mumini, tana haifar da ayyuka nagari waɗanda suke tashi zuwa sama.
2. Kalmar shirka da kafirci ba su da wani amfani ga mai su, kamar yadda itaciyar hanzal ba ta da amfani; duk wani aiki da ya ginu a kan kafirci ba zai amfani mai shi ba a gaban Allah.
3. A cikin wannan ayar akwai gargaɗi ga mumini da ya tsare harshensa daga maganganun da ba su da kyau, kuma ya riƙa yin maganganun kirki waɗanda suke shuka alheri a cikin zuciyoyin mutane.
4. Misalin da Allah Ya bayar a cikin Alƙur'ani yana da tasiri mai girma a cikin tunani da zuciya, don haka ya kamata mu riƙa tunani a cikin waɗannan misalai domin mu fahimci gaskiya da kuma nisantar da kanmu daga ƙarya.