Sura Ibrahim — Werset 43

Znaczenie słów:

• مُهْطِعِينَ – spieszący się w strachu, przyspieszający kroku.
• مُقْنِعِي رُءُوسِهِمْ – podnoszący swoje głowy, wznoszący je ku górze.
• لَا يَرْتَدُّ إِلَيْهِمْ طَرْفُهُمْ – ich spojrzenie nie wraca do nich, to znaczy ich oczy pozostają szeroko otwarte, utkwione nieruchomo, nie mrugają.
• وَأَفْئِدَتُهُمْ هَوَاءٌ – ich serca są puste, pozbawione rozumu i zrozumienia, jak wydrążona, pusta przestrzeń wypełniona jedynie powietrzem.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

W Dniu Sądu Ostatecznego, kiedy grzesznicy i niesprawiedliwi powstaną ze swoich grobów, ukażą się w przerażającym stanie. Będą biec w pośpiechu, ogarnięci strachem, odpowiadając na wezwanie Stwórcy. Ich głowy będą uniesione ku górze, a oczy szeroko otwarte, utkwione nieruchomo – nie będą w stanie mrugnąć ani odwrócić wzroku, sparaliżowani ogromem tego, co widzą. Ich spojrzenia będą puste, bez życia, ponieważ przerażenie odebrało im zdolność postrzegania rzeczywistości. Ich serca będą puste – nie będzie w nich ani odrobiny rozumu, ani zrozumienia, ani pocieszenia. Strach i groza tego widoku opróżnią ich wnętrza z wszelkiej myśli i uczucia, pozostawiając jedynie pustkę i przerażenie. To obraz całkowitego upokorzenia i bezradności człowieka wobec potęgi Boga w dniu, w którym żadna pomoc ani ucieczka nie będą możliwe.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

• Ten werset ukazuje wielkość Dnia Ostatecznego i jego grozę, co skłania człowieka do refleksji nad swoim życiem i przygotowania się na tę chwilę poprzez dobre uczynki i pokutę.
• Obraz ten uczy pokory – człowiek, który w życiu doczesnym był dumny i wyniosły, w tym dniu stanie się całkowicie bezradny i upokorzony, z pustym sercem i sparaliżowanym wzrokiem.
• Werset ten przypomina o miłosierdziu Boga, który ostrzega ludzi przez swoje objawienie, aby mogli uniknąć takiego losu – jest to dowód Jego dobroci i troski o stworzenia.
• Zachęca do korzystania z daru rozumu i serca w życiu doczesnym, zanim nadejdzie dzień, w którym serca będą puste, a rozum bezradny – abyśmy dziś myśleli, rozumieli i działali dla dobra naszej wieczności.