Ibrohim surasi — Oyat 43

Kalimalarning ma'nolari:

• مهطعين: qo‘rquv va dahshat ichida tezlik bilan yuguradiganlar.
• مقنعي رءوسهم: boshlarini ko‘targan holda.
• لا يرتد إليهم طرفهم: ko‘zlari qotib qolgan, qovog‘i ham qimirlamaydi, nazarlari qaytmaydi.
• أفئدتهم هواء: qalblari bo‘sh, hech narsani anglamaydigan, qo‘rquvdan es-hushini yo‘qotgan holatda.

Tafsir:

Bu holat — zolimlar qabrlaridan chiqib, da'vatchiga (chorlovchiga) qarab shoshilgan holda yuguradigan kun tasviridir. Ular qo‘rquv va vahima ichida boshlarini osmonga tikkan holda yuradilar. Ko‘zlari dahshatdan shunchalik qotib qoladiki, ularni yumib-ochishga ham qodir bo‘lmaydilar; nigohlari bir nuqtaga tikilib qoladi, hech narsani ko‘ra olmaydilar. Qalblari esa butunlay bo‘sh bo‘lib qoladi — u yerda hech qanday fikr, tushuncha yoki aql-idrok joy olmaydi. Chunki qo‘rquv ularning aqlini olib qo‘ygan, yuragi esa havo kabi bo‘sh va vaznsiz bo‘lib qolgan. Bu holat ularning oldida turgan dahshatli manzaraning ulkanligidan kelib chiqadi — ular endi hech qanday yaxshilikni o‘ylay olmaydilar, faqat azob va jazodan boshqa hech narsani his qilmaydilar.

Foydalar:

Bu oyat mo‘minlarga oxiratning haqiqatini eslatib, ularni bu dunyoda to‘g‘ri yo‘ldan borishga undaydi. Qiyomat kunidagi bu dahshatli manzara — zolimlar va gunohkorlarning ahvolini ko‘rsatadi. Musulmon kishi bu oyatdan saboq olib, Allohga itoat etishga, gunohlardan saqlanishga intiladi. Shuningdek, bu oyat mo‘minlarga Allohning rahmati va marhamatini qadrlashni o‘rgatadi — chunki ular bu azobdan najot topishlari uchun Qur'on va Payg‘ambar alayhissalomning yo‘lidan borishlari kifoya. Qalblarni Alloh zikri bilan to‘ldirish, dunyo tashvishlaridan qo‘rquv va vahima emas, balki sokinlik va ishonch keltiradi. Bu oyat insonni oxiratga tayyorgarlik ko‘rishga, har bir amalini o‘ylab qilishga chorlaydi.