ابراہیم سۈرىسى — ئايەت 43

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• مُهْطِعِينَ: ئالدىراپ، قورقۇنچ ئىچىدە تېز مېڭىۋاتقانلار.
• مُقْنِعِي رُءُوسِهِمْ: باشلىرىنى كۆتۈرۈپ، ئاسمانغا قاراپ تۇرغانلار.
• لَا يَرْتَدُّ إِلَيْهِمْ طَرْفُهُمْ: كۆزلىرى قىسىلماس، ئېچىلىپ تۇرغان ھالدا ھېچ نەرسىنى كۆرەلمەيدۇ.
• وَأَفْئِدَتُهُمْ هَوَاءٌ: قەلبلىرى بوش، ھېچ نەرسىنى چۈشەنمەيدۇ، قورقۇنچتىن ئەقلىنى يوقىتىپ قويغان.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

بۇ ئايەت قىيامەت كۈنىنىڭ دەھشەتلىك مەنزىرىسىنى تەسۋىرلەيدۇ. ئۇ كۈندە زالىملار ۋە گۇناھكارلار قەبرىلىرىدىن تۇرغۇزۇلغاندا، ئۇلار چاقىرغۇچىنىڭ چاقىرىقىغا ئالدىراپ جاۋاب بېرىشكە تىرىشىدۇ. ئۇلارنىڭ باشلىرى يۇقىرىغا كۆتۈرۈلگەن بولۇپ، ئاسمانغا قاراپ قالىدۇ. قورقۇنچ ۋە دەھشەت شۇنچە كۈچلۈككى، ئۇلارنىڭ كۆزلىرى قىسىلماي، ئېچىلىپ تۇرغان ھالدا ھېچ نەرسىنى كۆرەلمەيدۇ. ئۇلارنىڭ قەلبلىرى بوش ۋە قۇرۇق بولۇپ، ھېچقانداق ئەقىل-پاراسەت قالمايدۇ. بۇ ھالەت ئۇلارنىڭ قورقۇنچ ۋە ۋەھىمىدىن قانچىلىك ئېغىر ئەھۋالغا چۈشكەنلىكىنى كۆرسىتىدۇ.

1. دەۋەت ۋە ئىبرەت:

ئەي مۇسۇلمان قېرىنداشلار! بۇ ئايەت بىزگە قىيامەت كۈنىنىڭ دەھشىتىنى ۋە ئۇ كۈندە ھېچقانداق پاناھگاھ تاپالمايدىغانلىقىمىزنى ئەسكەرتىدۇ. بىز بۇ دۇنيادا ياشاۋاتقان ۋاقتىمىزدا، ئاللاھ تائالانىڭ بۇيرۇقلىرىغا ئەمەل قىلىپ، گۇناھلاردىن ساقلىنىشىمىز كېرەك. قىيامەت كۈنىنىڭ قورقۇنچىدىن قۇتۇلۇش ئۈچۈن، بىز ئاللاھقا تەۋبە قىلىپ، ياخشى ئەمەللەرنى كۆپ قىلىشىمىز لازىم. ئاللاھ تائالا بىزنى قىيامەت كۈنىنىڭ دەھشىتىدىن ساقلىسۇن ۋە جەننەتتە ئەبەدىي بەخت-سائادەتكە ئېرىشتۈرسۈن. ئامىن!