Sure İbrâhim — Ayet 43

Kelime Anlamları:

• Müh'tiîn: Korku içinde hızla koşanlar, başlarını öne eğip bir yere doğru süratle gidenler.
• Mukniû ruûsihim: Başlarını yukarı kaldırmış, gözlerini semaya dikmiş kimseler.
• Lâ yerteddü ileyhim tarfühüm: Gözleri korkudan öyle donakalmıştır ki bakışları kendilerine geri dönmez; göz kapakları kapanmaz, gözleri faltaşı gibi açık ve şaşkın bir halde sabitlenir.
• Ef'idetühüm hevâ: Kalpleri bomboş, kupkuru; korku ve dehşetten dolayı içleri boşalmış, akılları başlarından gitmiş, hiçbir şey düşünemez hale gelmişlerdir.

Tefsir:

Bu âyet, kıyamet gününün dehşet verici sahnelerinden birini gözler önüne seriyor. O gün zalimler ve günahkârlar kabirlerinden fırlayacaklar; çağrıyı işittikleri anda korku ve telaş içinde o çağrıya doğru koşacaklar. Başlarını yukarı kaldırmış, gözleri dehşetle semaya dikilmiş bir halde olacaklar. Öyle ki gözleri o korkunç manzara karşısında donakalacak, göz kapakları bile kapanmayacak; bakışları bir noktaya kilitlenip kalacak. Kalpleri ise korkudan bomboş olacak; içlerinde hiçbir düşünce, hiçbir duygu, hiçbir akıl faaliyeti kalmayacak. Tıpkı içi boşalmış, havayla dolmuş bir kap gibi; ne bir hayır barındıracak ne de bir idrak. Bu hal, o günün azameti karşısında insanın ne kadar aciz ve zavallı olduğunu gösteriyor.

Ders ve İbret:

Ey insan! Bu sahne, senin için bir uyarıdır. Bugün dünyada gaflet içinde yaşayıp hakikati görmeyen gözler, o gün korkudan açılıp kalacak; bugün zulüm ve günahla dolu olan kalpler, o gün korkudan bomboş kalacaktır. O gün gelmeden önce gözlerini ibretle aç, kalbini iman ve salih amellerle doldur. Rabbine yönel, O'nun rahmetine sığın. Unutma ki bugün yapacağın her hayır, o korkunç günde sana bir ışık, bir teselli olacaktır. Allah'ın rahmeti geniştir; tövbe kapısı açıktır. Öyleyse acele et, nefsini o günün dehşetinden kurtaracak amellere koş.