Surja El-Hixhr — Ajet 76

Kuptimi i fjalëve:

• لَبِسَبِيلٍ مُّقِيمٍ: në një rrugë të qëndrueshme dhe të përhershme, që nuk zhduket dhe nëpër të cilën kalojnë njerëzit vazhdimisht.

Tefsiri i ajetit:

Ky ajet i referohet fshatrave të popullit të Lutit (paqja qoftë mbi të), të cilat u shkatërruan për shkak të mosbindjes së tyre ndaj Allahut dhe veprave të tyre të shëmtuara. Ato fshatra ndodhen në një rrugë të njohur dhe të përhershme, nëpër të cilën kalojnë udhëtarët gjatë udhëtimeve të tyre. Pra, kushdo që udhëton në atë drejtim, i sheh me sytë e tij gjurmët e shkatërrimit dhe rrënojave të mbetura prej tyre. Kjo është një shenjë e qartë dhe një mësim i madh për ata që kalojnë pranë atyre vendeve, sepse shohin me sytë e tyre se si i shkatërroi Allahu ata që ishin më të fortë dhe më të fuqishëm se ata, dhe kjo i bën ata të mendojnë dhe të marrin mësim nga fati i popujve të mëparshëm.

Ky ajet i drejtohet veçanërisht kurejshëve, sepse ata udhëtonin drejt Shamit (Sirisë) për tregti dhe kalonin pranë atyre vendeve të shkatërruara. Ata i shihnin ato me sytë e tyre, por nuk merrnin mësim prej tyre. Allahu ua tërhoqi vëmendjen këtyre shenjave të dukshme, që ata të mendonin për fuqinë e Allahut dhe pasojat e mosbindjes ndaj Tij.

Përfitimet nga ajeti:

1. Allahu i Lartësuar i ka bërë shenjat e Tij të dukshme dhe të qarta në tokë, në mënyrë që njerëzit t'i shohin dhe të marrin mësim prej tyre.
2. Shkatërrimi i popujve të mëparshëm nuk ishte një ngjarje e fshehtë, por ndodhi në vende të njohura dhe të dukshme, në mënyrë që brezat e ardhshëm të mësojnë prej tyre.
3. Udhëtimi dhe shikimi i vendeve historike duhet të jetë një mundësi për reflektim dhe meditim mbi fuqinë e Allahut dhe pasojat e mosbindjes, jo vetëm për zbavitje dhe kalim kohe.
4. Ajeti tregon se Allahu i Lartësuar i ruajti ato gjurmë dhe rrënoja si dëshmi të qëndrueshme për njerëzit, në mënyrë që ata të kenë prova të qarta për të vërtetën e asaj që u ka ardhur nga të dërguarit.
5. Thirrja e Allahut drejt besimit nuk mbështetet vetëm në argumente logjike, por edhe në shenja të dukshme dhe dëshmi historike që njeriu i sheh me sytë e tij, gjë që e bën besimin më të fortë dhe më të rrënjosur në zemër.