سوره نحل — آیه 26

معانی کلمات:

• مَکَرَ: نیرنگ و حیله به کار برد، نقشه پنهانی کشید.
• بُنْیَانَهُم: ساختمان و بنای مستحکم آنان.
• القَوَاعِد: پیها و شالودههای ساختمان.
• خَرَّ: فرو ریخت و سقوط کرد.

تفسیر آیه:

پیشینیانِ این مشرکان نیز چنین بودند؛ آنان نیز برای نابودی حق و پیامبرانشان نیرنگها و حیلههای پنهانی ترتیب دادند و دسیسهها چیدند. اما خداوند نقشههای آنان را نقش بر آب کرد و کیفرشان را از جایی که هرگز گمان نمیبردند، به آنان رساند. خداوند بنای مستحکم و باشکوهشان را از پی و اساس ویران کرد؛ چنانکه سقفها و بخشهای بالایی ساختمانها بر سر خودشان فرو ریخت و عذاب الهی از همان جایی که آن را مایه امنیت و پناهگاه خود میپنداشتند، بر آنان نازل شد و هلاکشان کرد. آنان فکر میکردند این بناهای محکم از آنان محافظت میکند، اما همان بناها وسیله نابودی آنان گردید. این داستان، نمونه روشنی از قدرت مطلق خداوند است که هیچ نیرنگ و بنایی در برابر اراده او تاب مقاومت ندارد.

فواید و پیامهای آیه:

• هیچ نقشه و توطئهای در برابر اراده خداوند پایدار نیست؛ هر کس علیه دین خدا نیرنگ بزند، سرانجام نقشهاش بر خودش برمیگردد.
• انسان نباید به قدرت، ثروت و بناهای محکم خود مغرور شود؛ زیرا اینها هرگز نمیتوانند او را از عذاب الهی حفظ کنند.
• خداوند گاهی عذاب را از جایی میرساند که انسان هرگز انتظار آن را ندارد؛ پس باید همواره از نافرمانی او پرهیز کرد و به او پناه برد.
• این آیه تسلیتی برای مؤمنان است که در برابر توطئههای دشمنان نگران نباشند؛ زیرا خداوند خود حافظ دین و یارانش است و دشمنان را به کیفر اعمالشان خواهد رساند.