وَلَوْ يُؤَاخِذُ اللَّهُ النَّاسَ بِظُلْمِهِم مَّا تَرَكَ عَلَيْهَا مِن دَابَّةٍ وَلَٰكِن يُؤَخِّرُهُمْ إِلَىٰ أَجَلٍ مُّسَمًّى ۖ فَإِذَا جَاءَ أَجَلُهُمْ لَا يَسْتَأْخِرُونَ سَاعَةً ۖ وَلَا يَسْتَقْدِمُونَ ٦١
🔤 Transliteration
Wa law yu`aakhizul laahun naasa bizulminhim maa taraka `alaihaa min daaabbatinw wa laakiny yu`akhkhiruhum ilaaa ajalim musamman fa izaa jaaa`a ajaluhum laa yastaakhiroona saa`atanw wa laa yastaqdimoon
📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)
📖 Ба Тоҷикӣ
Агар Худованд бихоҳад, ки мардумро ба гуноҳашон ҳалок кунад, бар рӯи замин ҳеҷ ҷунбандае боқӣ нагузорад, вале азобашонро то муддате муъайян ба дер меафканад. Ва чун аҷалашон фаро расад, як соъат пасу пеш нашаванд.
🌐 Additional reference in Русский
Шарҳи калимаҳое, ки дар оят ниёз ба баён доранд: يُؤَاخِذُ : гирифтан, ҷазо додан, бозхост кардан.ظُلْمِهِم : ситаму зулми онҳо, ки бузургтаринаш куфру инкор аст.دَابَّةٍ : ҳар ҷунбандае, ки рӯи замин меравад; ҳар ҷондор.أَجَلٍ مُّسَمًّى : мӯҳлати муайяншуда, вақти муқарраргардида.لَا يَسْتَأْخِرُونَ : дер намекунанд, қафо наме Monand.وَلَا يَسْتَقْدِمُونَ : пеш намеуфтанд, барвақт намеоянд.Тафсири оят: Агар Аллоҳ таоло мардумро ба сабаби зулму ситам ва куфрашон фавран ҷазо медод, пас дар рӯи замин ҳеҷ ҷунбандае — на инсон ва на ҳайвон — боқӣ намемонд. Зеро зулми онҳо ба ҳаддест, ки сазовори нестӣ аст. Аммо Аллоҳ таоло бо ҳикмати худ онҳоро то мӯҳлати муайяне, ки дар илми Ӯ муқаррар шудааст, дер мекунад ва ба онҳо имҳол медиҳад. Вақте он аҷали муайян фаро расад, на як лаҳза дер мекунанд ва на як лаҳза пеш меуфтанд. Ҳама чиз дар вақти худ, тибқи донишу ҳикмати Аллоҳ, ба вуқӯъ мепайвандад.
Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд: Аллоҳ таоло Ғафуру Раҳим аст; Ӯ ба бандагонаш мӯҳлат медиҳад, то тавба кунанд ва ба роҳи рост баргарданд. Зулм ва куфр сабаби ҳалокат аст, аммо Аллоҳ бо ҳикмати худ онро фавран намерасонад. Ҳаёт ва марг, оғоз ва анҷоми ҳар чиз дар дасти Аллоҳ ва тибқи аҷали муайян аст. Инсон бояд аз мӯҳлати додашуда истифода барад ва ба сӯи Аллоҳ тавба кунад, пеш аз он ки вақт тамом шавад. Ин оят дилҳоро ба сӯи тавба ва амали нек раҳнамун мекунад ва меҳру шафқати Парвардигорро нишон медиҳад.
وَلَوۡ يُؤَاخِذُ ٱللَّهُ ٱلنَّاسَ بِظُلۡمِهِم مَّا تَرَكَ عَلَيۡهَا مِن دَآبَّةٍ وَلَٰكِن يُؤَخِّرُهُمۡ إِلَىٰٓ أَجَلٍ مُّسَمًّىۖ فَإِذَا جَآءَ أَجَلُهُمۡ لَا يَسۡتَـٔۡخِرُونَ سَاعَةً وَلَا يَسۡتَقۡدِمُونَ ٦١
Агар Худованд бихоҳад, ки мардумро ба гуноҳашон ҳалок кунад, бар рӯи замин ҳеҷ ҷунбандае боқӣ нагузорад, вале азобашонро то муддате муъайян ба дер меафканад. Ва чун аҷалашон фаро расад, як соъат пасу пеш нашаванд.
🖼️ Save Image
🎬 Save Video
📜 Оят 59-63 — Сураи Ан-Нахль
59 يَتَوَارَىٰ مِنَ الْقَوْمِ مِن سُوءِ مَا بُشِّرَ بِهِ ۚ أَيُمْسِكُهُ عَلَىٰ هُونٍ أَمْ يَدُسُّهُ فِي التُّرَابِ ۗ أَلَا سَاءَ مَا يَحْكُمُونَ
Аз шарми ин мужда аз мардум пинҳон мешавад. Оё бо хори нигоҳаш дорад ё дар хок ниҳонаш кунад? Огоҳ бошед, ки бад доварӣ мекунанд.
60 لِلَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ مَثَلُ السَّوْءِ ۖ وَلِلَّهِ الْمَثَلُ الْأَعْلَىٰ ۚ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
Сифати бад аз они касонест, ки ба қиёмат имон намеоваранд ва сифати бартар аз они Худованд аст. Ва Ӯст пирӯзманду ҳаким!
61 وَلَوْ يُؤَاخِذُ اللَّهُ النَّاسَ بِظُلْمِهِم مَّا تَرَكَ عَلَيْهَا مِن دَابَّةٍ وَلَٰكِن يُؤَخِّرُهُمْ إِلَىٰ أَجَلٍ مُّسَمًّى ۖ فَإِذَا جَاءَ أَجَلُهُمْ لَا يَسْتَأْخِرُونَ سَاعَةً ۖ وَلَا يَسْتَقْدِمُونَ
Агар Худованд бихоҳад, ки мардумро ба гуноҳашон ҳалок кунад, бар рӯи замин ҳеҷ ҷунбандае боқӣ нагузорад, вале азобашонро то муддате муъайян ба дер меафканад. Ва чун аҷалашон фаро расад, як соъат пасу пеш нашаванд.
62 وَيَجْعَلُونَ لِلَّهِ مَا يَكْرَهُونَ وَتَصِفُ أَلْسِنَتُهُمُ الْكَذِبَ أَنَّ لَهُمُ الْحُسْنَىٰ ۖ لَا جَرَمَ أَنَّ لَهُمُ النَّارَ وَأَنَّهُم مُّفْرَطُونَ
Он чиро намеписанданд, ба Худо нисбат кунанд ва забонашон ба дурӯғ гӯяд, ки хубиҳо аз они онҳост, на, бешак насиби онҳо оташ аст ва онҳоро ба шитоб ба сӯи он баранд!
63 تَاللَّهِ لَقَدْ أَرْسَلْنَا إِلَىٰ أُمَمٍ مِّن قَبْلِكَ فَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ أَعْمَالَهُمْ فَهُوَ وَلِيُّهُمُ الْيَوْمَ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ
Ба Худо савганд, ки барои мардуме ҳам, ки пеш аз ту будаанд, паёмбароне фиристодаем. Вале шайтон амалҳояшонро дар чашмашон биёрост. Ва дар он рӯз шайтон дӯсташон хоҳад буд ва онҳоро азобе дардовар аст!
Тарҷума — Ан-Нахль 61 Сураи Ан-Нахль Оят 61 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Агар Худованд бихоҳад, ки мардумро ба гуноҳашон ҳалок кунад, бар…
Сураи Оят 61/128 — Сураи Ан-Нахль النحل (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Нахль Гӯш кун, Сураи Ан-Нахль Тарҷума, Сураи Ан-Нахль mp3, Сураи Ан-Нахль pdf. Оят 59–63. Ба Тоҷикӣ: Русский.