Suurah An-Nahl — Aayad 61

Macnaha Erayada:

• Yu'aakhiđ: Ciqaab ku degdega, qabasho xun.
• Daaabbah: Wax kasta oo dhulka ku socda oo neefle ah, dad iyo xayawaanba.
• Ajal musammā: Waqti go'an oo Eebe ogaaday, oo uu u qoray cimriga kasta.

Tafsiirka Aayadda:

Hadduu Eebe (Subxaanahu watacaalaa) dadka u qaban lahaa dulmigooda iyo xumaantooda, isagoo ku degdega ciqaabtooda, ma kaga tagi lahaa dhulka wax socda oo neefle ah; maxaa yeelay dulmigoodu wuxuu noqon lahaa sabab u halaagga dhulka iyo waxa ku nool. Laakiin Eebe waa Dulqaad Badane, wuxuuna dib u dhigi ciqaabtooda ilaa waqti go'an oo uu u qoray cimrigooda. Marka uu yimaado waqtigaas go'an, kama dib dhigi karaan saacad yar, kamana hor iman karaan; waxay ku dhacaan ciqaabta Eebe si qasab ah, iyagoo awood u lahayn inay ka baxsadaan ama ay dib u dhigaan.

Faa'iidooyin laga qaato Aayadda:

1. Naxariista Eebe iyo Dulqaadkiisa: Aayaddu waxay ina baraysaa in Eebe yahay Dulqaad Badane, oo dadka siinaya fursad ay ku toobad keenaan, isagoon ku degdegin ciqaabta. Tani waxay dadka ku dhiirigelisaa inay ku noqdaan Eebe ka hor inta ajaldu iman.
2. Digtoonaanta iyo Feejignaanta: Marka aynu ogaanno in ajaldu yahay mid go'an oo aan dib u dhigi karin, waxay ina kalifaysaa inaan ku shaqayno wanaagga oo aan u diyaar garowno maalinta aakhira, anagoon ku tiirsanayn waqti dheer.
3. Caddaaladda Eebe: Aayaddu waxay muujinaysaa in Eebe yahay Caddaal Badane; hadduu doono inuu dadka ciqaabo dulmigooda, waa xaq uu leeyahay, laakiin naxariistiisa ayaa ka horreysa ciqaabtiisa, ilaa uu yimaado waqti uu go'aansaday.
4. Isku-xirnaanta Khalqiga: Aayaddu waxay ina tusinaysaa in dulmiga dadku uu saameyn ku yeesho dhulka iyo waxa ku nool, taasoo ku boorrinaysa dadka inay ka fogaadaan dulmiga iyo xumaha, si ay u ilaashadaan nolosha dhulka.
5. Waqtigu waa Qadar Eebe: Aayaddu waxay xoojinaysaa in cimriga iyo ajaldu ay ku jiraan qadarka Eebe, oo aan waxba ka hor iman karin amarradiisa, taasoo ku xoojisa Iimaanka iyo cabsida Eebe.