سورت نحل — آیت 65

د کلمو معناګانې:

• السَّمَاءِ: دلته له پورته خوا څخه يا له ورېځو څخه مراد دی.
• فَأَحْيَا بِهِ الْأَرْضَ: د اوبو په واسطه يې ځمکه ژوندۍ کړه، يعنې له هغې څخه بوټي او نباتات راوويستل.
• مَوْتِهَا: د ځمکې مړينه دلته د هغې وچوالی او شنډوالی دی، کله چې په کې هیڅ زرغونه نه وي.
• يَسْمَعُونَ: دلته اورېدل يوازې د غوږونو اورېدل نه دي، بلکې د غور او فکر اورېدل دي، چې له تدبر او منلو سره مل وي.

د آيت تفسير:

الله تعالی له پورته خوا څخه، له ورېځو څخه باران وروړی، بيا يې د دې اوبو په واسطه ځمکه له هغې وروسته ژوندۍ کړه چې هغه وچه او شنډه وه، او له هغې څخه يې شين بوټي او نباتات راوويستل. په دې کار کې چې باران له پورته څخه راځي او بيا يوه وچه مړه ځمکه زرغونه او شنې کېږي، يقيناً د الله تعالی د قدرت او يووالي ډېره څرګنده نښه او لوی دليل شته، خو دا نښه يوازې هغو خلکو ته ګټه رسوي چې د غور او فکر په غوږونو يې اوري، د الله تعالی کلام ته غوږ نيول او په هغه کې تدبر کوي، او د الله تعالی امر مني او له هغه څخه وېرېږي.

فايدې او سبقونه:

1. د باران په ورېدو او د ځمکې په زرغونېدو کې د الله تعالی د قدرت ښکاره نښه ده، چې هغه څوک چې دې ته غور وکړي، د الله تعالی په عظمت به يقين وکړي.
2. لکه څنګه چې الله تعالی وچه مړه ځمکه د باران په واسطه ژوندۍ کوي، همداسې به هغه مړي له قبرونو راژوندي کړي، نو دا آيت د قيامت د ورځې د راتلو او د بيا ژوندي کېدو ثبوت دی.
3. د الله تعالی په مخلوقاتو کې تدبر او فکر کول د ايمان د زياتوالي سبب کېږي، او هغه څوک چې په دې نښو کې فکر نه کوي، د هغوی زړونه سخت او له حقيقت څخه بې برخې پاتې کېږي.
4. په دې آيت کې د الله تعالی د رحمت يوه بېلګه ده، چې هغه خپلو بندګانو ته باران ورکوي او ځمکه ترې شنې کوي، نو بايد موږ د هغه د نعمتونو شکر ادا کړو او له هغه سره په عبادت کې هيڅوک شريک نه کړو.