ซูเราะฮฺ อัน-นัฮล์ — อายะฮฺ 7

คำอธิบายคำศัพท์สำคัญ:

• อัษกอล (أثقال) หมายถึง สัมภาระหนักและสิ่งของที่บรรทุก
• บะลาด (بلد) หมายถึง เมืองหรือดินแดนที่มุ่งหน้าไป
• บะลิฆีฮิ (بالغيه) หมายถึง การไปถึงหรือบรรลุถึง
• ชิคกิล อันฟุส (شق الأنفس) หมายถึง ความยากลำบากและความเหนื่อยยากของชีวิต

การตีความหมายของอายะฮ์:

อัลลอฮ์ตะอาลาทรงเตือนให้มนุษย์ระลึกถึงความโปรดปรานอันยิ่งใหญ่ของพระองค์ที่มีต่อปวงบ่าว โดยทรงชี้ให้เห็นถึงสัตว์เลี้ยงประเภทอูฐ วัว และแพะ ที่พระองค์ทรงสร้างมาเพื่อรับใช้มนุษย์ หนึ่งในคุณประโยชน์ที่สำคัญคือ สัตว์เหล่านี้สามารถแบกสัมภาระหนักของพวกเจ้าไปยังเมืองที่ห่างไกล ซึ่งหากไม่มีสัตว์เหล่านี้ พวกเจ้าไม่สามารถจะไปถึงได้เลย เว้นแต่จะต้องออกเดินทางด้วยความยากลำบากอย่างแสนสาหัสและความเหนื่อยยากของร่างกายอย่างยิ่งยวด

อายะฮ์นี้ชี้ให้เห็นว่า พระองค์ทรงเอ็นดูเมตตาและทรงกรุณาปรานีต่อปวงบ่าวของพระองค์อย่างยิ่ง เพราะพระองค์ทรงอำนวยความสะดวกแก่พวกเขาในเรื่องการเดินทางและการขนส่งสัมภาระ โดยไม่ต้องแบกหามด้วยตนเอง ซึ่งเป็นการบรรเทาความยากลำบากจากพวกเขา และทำให้พวกเขาสามารถประกอบกิจธุระและดำรงชีวิตได้อย่างสะดวกสบายยิ่งขึ้น

บทเรียนและคุณธรรมที่ได้รับ:

1. การตระหนักถึงความเมตตาของอัลลอฮ์ที่มีต่อมนุษย์ ผ่านการทรงสร้างสิ่งที่เอื้อประโยชน์ต่อการดำรงชีวิตของพวกเขา ซึ่งควรนำไปสู่การเพิ่มพูนความรักและความกตัญญูต่อพระองค์
2. อัลลอฮ์ทรงคำนึงถึงความสะดวกสบายของมนุษย์เสมอ พระองค์ไม่ทรงปล่อยให้มนุษย์ลำบากโดยไม่จำเป็น แต่ทรงจัดเตรียมหนทางและเครื่องมือที่ช่วยผ่อนหนักเป็นเบาให้เสมอ
3. การมองเห็นความโปรดปรานของอัลลอฮ์ในสิ่งเล็กน้อยรอบตัวเรา เช่น สัตว์เลี้ยงที่เราใช้ประโยชน์ในชีวิตประจำวัน จะทำให้หัวใจเต็มเปี่ยมไปด้วยความซาบซึ้งในพระคุณ และเพิ่มความใกล้ชิดต่อพระองค์
4. อิสลามสอนให้มนุษย์รู้จักใช้ทรัพยากรธรรมชาติที่อัลลอฮ์ทรงสร้างอย่างชาญฉลาดและรู้คุณค่า โดยไม่ทำลายหรือใช้อย่างฟุ่มเฟือย เพราะสิ่งเหล่านี้คือความเมตตาที่พระองค์ประทานให้
5. การใคร่ครวญถึงการทรงสร้างของอัลลอฮ์เป็นหนทางหนึ่งที่นำไปสู่การศรัทธาที่มั่นคง และทำให้หัวใจสงบสุขกับการดำเนินชีวิตภายใต้การดูแลของพระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงเมตตาเสมอ