Surah Al-Isra — Talata 17

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Al-Qurūn (الْقُرُون): mga henerasyon o mga pamayanan ng mga tao noong unang panahon.
• Min ba'di Nūḥ (مِن بَعْدِ نُوحٍ): pagkatapos ng panahon ni Propeta Noe (sumakanya ang kapayapaan).
• Khabīran (خَبِيرًا): lubos na nakaaalam sa lahat ng bagay, walang anumang nakatatakas sa Kanya.
• Baṣīran (بَصِيرًا): lubos na nakakakita sa lahat ng bagay, maging ito man ay maliit o malaki.

Interpretasyon ng Talata:

Marami na ngang mga pamayanan at sambayanan noong unang panahon ang Aming winasak at pinahamak pagkatapos ng panahon ni Propeta Noe (sumakanya ang kapayapaan), tulad ng mga tribo ng 'Ād at Thamūd, dahil sa kanilang pagtanggi sa mga sugo at patuloy nilang paglabag sa mga utos ng Allah. Sila ay mga taong binigyan ng kapangyarihan at lakas, ngunit nang sila ay magmalaki at magmatigas sa katotohanan, dumating sa kanila ang kaparusahan ng Allah. Ang aral dito ay: kayong mga tagapagpabulaan sa mga sugo, kayo ba ay higit na marangal sa paningin ng Allah kaysa sa mga naunang pamayanang iyon? Hindi! Bagkus, kayo ay tumanggi sa pinakamarangal na mga sugo at sa pinakamabuting nilalang, kaya ang inyong kaparusahan ay higit na nararapat at tiyak.

At sapat na ang iyong Panginoon — O Sugo — bilang lubos na Nakaaalam at lubos na Nakakakita sa mga kasalanan ng Kanyang mga alipin. Walang anumang kasalanan, gaano man ito kaliit o lihim, ang nakukubli sa Kanya. Nalalaman Niya ang lahat ng kanilang mga gawa, at itatala Niya ang mga ito upang gantihan ang bawat isa ayon sa kanilang ginawa — ang mabuti ay may gantimpala, at ang masama ay may kaparusahan.

Mga Aral at Benepisyo:

1. Ang talatang ito ay nagpapakita ng dakilang kapangyarihan ng Allah at ng Kanyang katarungan sa pagharap sa mga mapagmatigas na tao, na nagsisilbing babala sa lahat ng henerasyon.
2. Ang kasaysayan ay isang aral: ang sinumang magmalaki at tumanggi sa katotohanan, ang kanyang wakas ay kapahamakan, tulad ng nangyari sa mga naunang pamayanan.
3. Ang lubos na kaalaman at paningin ng Allah sa lahat ng ating mga gawa ay nagtutulak sa atin na maging maingat sa bawat kilos at desisyon, at magsikap na maging matuwid sa lihim at hayag.
4. Ang kaalaman na walang anumang nakatatakas sa Allah ay nagbibigay ng kapanatagan sa mga mananampalataya — na ang kanilang mabubuting gawa ay hindi masasayang, at ang kanilang mga panalangin at pagsisikap ay nasa ilalim ng pangangalaga ng Nakaaalam sa lahat.
5. Ang pag-alaala sa mga winasak na pamayanan ay nagpapalalim ng pasasalamat sa Allah sa Kanyang biyaya ng kaligtasan at gabay sa atin, at nagpapalakas ng ating pananampalataya sa Kanyang pangako ng gantimpala para sa mga matutuwid.