Surja El-Kehf — Ajet 32

Kuptimet e fjalëve:

• Xhennetejn: dy kopshte (dy vreshta).
• A'nAb: rrush.
• HafefnAhumA: i rrethuam ato (dy kopshtet) nga të gjitha anët.
• Nahl: palma hurmash.
• Zer'a: bimë, të lashta (drithëra).

Tefsiri i Ajetit:

O Muhamed, sillu atyre (jobesimtarëve të Kurejshit) një shembull të qartë për t'u kuptuar: historinë e dy burrave – njërit besimtar dhe tjetrit jobesimtar – nga popujt e mëparshëm. Njërit prej tyre (jobesimtarit) Ne i dhamë dy kopshte të mbjella me vreshta rrushi, dhe ato dy kopshte i rrethuam me palma hurmash nga të gjitha anët, duke i bërë ato si një mur mbrojtës. Në mesin e atyre dy kopshteve bëmë të rriten bimë e drithëra të ndryshme që shërbejnë për ushqim. Pra, ajo tokë mblodhi në vete lloje të ndryshme frutash dhe ushqimesh, pa lënë asnjë vend të shkretë – ishte një begati e plotë nga ana Jonë.

Ky shembull tregon se pasuria dhe begatia janë dhuratë nga Allahu, por ato nuk janë shenjë e dashurisë së Tij ndaj njeriut, as dëshmi e vërtetësisë së tij. Allahu i jep pasuri kujt të dojë, qoftë besimtar apo jobesimtar, për ta sprovuar njeriun se si do ta përdorë atë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Mirënjohja për begatitë: Kur njeriu zotëron pasuri dhe begati, duhet të kuptojë se ato janë dhuratë nga Allahu, prandaj duhet t'i shfrytëzojë në rrugë të mirë dhe të falënderojë Zotin për to.
2. Pasuria nuk është shenjë e nderimit: Shumë njerëz mendojnë se pasuria është shenjë e dashurisë së Allahut, por ky ajet na mëson se Allahu i jep begati edhe jobesimtarëve, sepse kjo është sprovë, jo nderim.
3. Fuqia e Allahut në krijim: Ajeti tregon fuqinë e Allahut që krijon kopshte të begatshme me lloje të ndryshme bimësh, duke na ftuar të sodisim krijimin e Tij dhe të besojmë në fuqinë e Tij.
4. Paralajmërim nga mashtrimi i pasurisë: Njeriu nuk duhet të mashtrohet nga pasuria dhe të mendojë se ajo do të zgjasë përgjithmonë, sepse çdo gjë është e përkohshme dhe sprova e vërtetë është besimi dhe veprat e mira.