Kahf surasi — Oyat 32

Kalimalarning ma'nolari:

• حَفَفْنَاهُمَا: ikkala bog‘ni har tomondan o‘rab oldik.
• نَخْلٍ: xurmo daraxtlari.
• زَرْعًا: ekinlar, o‘simliklar.

Tafsir:

Ey Muhammad! Qavmingdagi kofirlarga o‘tgan ummatlardan bo‘lgan ikki kishi — biri mo‘min, ikkinchisi kofir bo‘lganlarning holatini misol qilib keltir. Biz kofir bo‘lgan kishiga ikkita uzum bog‘ini berdik. Bu bog‘larning atrofini xurmo daraxtlari bilan o‘rab qo‘ydik. Shuningdek, ikkala bog‘ning o‘rtasidagi bo‘sh joyga turli xil foydali ekinlarni yetishtirdik. Natijada bu yer turli xil meva-chevalar va oziq-ovqatlar bilan to‘lib-toshgan, hech qanday bo‘sh va qarovsiz joyi qolmagan obod bir maskanga aylandi. Bu misol orqali Alloh taolo kofir kishiga berilgan dunyo ne’matlarining ko‘pligini, lekin bu ne’matlar uning oxiratiga hech qanday foyda bermasligini bayon qilmoqda.

Foydalar:

1. Alloh taolo dunyo ne’matlarini mo‘min ham, kofir hamga berishi mumkin. Bu ne’matlar insonning Alloh huzuridagi qadr-qimmatini belgilamaydi. Asl qadr-qimmat — iymon va solih amallardadir.
2. Inson qanchalik boy va obod hayot kechirmasin, agar shukr qilmasa va Allohga iymon keltirmasa, bu ne’matlar uning uchun faqat sinov va oxiratda pushaymonlik sababidir.
3. Mo‘min kishi dunyo ne’matlariga emas, balki Allohning roziligiga intilishi lozim. Chunki dunyo ne’matlari o‘tkinchi, oxirat ne’matlari esa abadiydir.
4. Ushbu misol orqali Alloh taolo bandalariga dunyo hayotining haqiqatini ko‘rsatadi: go‘zallik va boylikka berilib ketmaslik, balki asosiy e’tiborni oxiratga qaratish kerak.