کہف سۈرىسى — ئايەت 55

بۇ ئايەتتە ئاللاھ تائالا كاپىرلارنىڭ ئىمان كەلتۈرمەسلىكىنىڭ ۋە گۇناھلىرى ئۈچۈن ئاللاھتىن مەغپىرەت سورىماسلىقىنىڭ سەۋەبىنى بايان قىلىدۇ.

ئايەتتىكى ئىزاھاتقا موھتاج سۆزلەر:

• سُنَّةُ الْأَوَّلِينَ: ئىلگىرىكى ئۈممەتلەرگە قوللىنىلغان ئاللاھنىڭ قانۇنىيىتى، يەنى ئۇلارنىڭ گۇناھلىرى تۈپەيلىدىن ھالاك قىلىنىشى.
• قُبُلًا: كۆز ئالدىدا، ئوچۇق-ئاشكارا، ھەر خىل شەكىللەردە.

ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئاللاھ تائالا بۇ ئايەتتە شۇنى ئېيتىدۇكى، پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالام كەلگەندە ۋە قۇرئان كەرىم نازىل بولغاندا، كىشىلەرنىڭ ئىمان ئېيتىشىغا ۋە پەرۋەردىگارىدىن گۇناھلىرىنىڭ كەچۈرۈلۈشىنى سورىشىغا ھېچقانداق ئەقلىي ۋە شەرئىي توسالغۇ بولمىغان ئىدى. قۇرئان كەرىمدە ئۇلارغا مىساللار كەلتۈرۈلدى، روشەن دەلىللەر ۋە پاكىتلار بېرىلدى. ئەمما ئۇلار ھەقىقەتنى قوبۇل قىلماي، ئەكسىچە تەرسالىق بىلەن ئىلگىرىكى ئۈممەتلەرگە كەلگەن ئازاب-ئوقۇبەتنىڭ ئۆزلىرىگەمۇ كېلىشىنى تەلەپ قىلدى، ياكى ئوچۇق-ئاشكارا ئازابنىڭ كېلىشىنى كۈتتى. ئۇلارنىڭ ئىمان ئېيتىشىغا ۋە تەۋبە قىلىشىغا توسالغۇ بولغان يېگىنە نەرسە ئۇلارنىڭ بۇ تەرسا تەلەپلىرى ۋە ئازابنى كۆرۈشكە بولغان ئىنتىزارلىقى بولدى.

بۇ ئايەتتىن شۇنى ئۆگىنىمىزكى، ئاللاھ تائالا ئىنسانلارغا ھىدايەت يولىنى روشەن قىلىپ بەردى، پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالام ئارقىلىق ھەقىقەتنى يەتكۈزدى. ئىمان ئېيتىش ۋە تەۋبە قىلىش پۇرسىتى ھەر ۋاقىت ئوچۇق. ئەمما بەزى كىشىلەر تەكەببۇرلۇق ۋە تەرسالىق بىلەن ھەقىقەتنى رەت قىلىدۇ. بىز مۇسۇلمان بولۇش سۈپىتىمىز بىلەن ئاللاھنىڭ بىزگە بەرگەن ھىدايەت نېئمىتىگە شۈكرى قىلىشىمىز، تەۋبە قىلىپ گۇناھلىرىمىزنىڭ كەچۈرۈلۈشىنى سورىشىمىز كېرەك. ئاللاھ تائالا بىزنى ھىدايەت يولىدا مۇستەھكەم قىلسۇن ۋە تەۋبە قىلغۇچىلاردىن قىلسۇن.