Surah Al-Kahf — Aya 55

Ma’anonin Kalmomin Ayar:

• Sunnatul awwalin: Hukuncin Allah na halaka da ya shiga al’ummomin da suka gabata, kamar nutsarwa, tsawa, iska mai tsanani, da sauransu.
• Qubulan: A bayyane, idanun mutane suna gani, ba a ɓoye ba.

Tafsirin Ayar:

Babu wani abu da ya hana mutanen da suka zo wa annabi Muhammadu (S.A.W.) su yi imani da abin da ya zo musu na shiriya (Alƙur’ani), kuma su nemi gafarar Ubangijinsu daga zunubansu, face cewa sun dage da neman a hallaka su kamar yadda aka hallaka al’ummomin da suka gabata, ko kuma su ga azabar Allah da idanunsu a fili. Ba wai dalilin da ya hana su imani shi ne rashin bayani ko ƙarancin hujja ba, domin an kawo musu misalai da dalilai masu haske a cikin Alƙur’ani. Amma abin da ya tsaya musu shi ne taurinkai da neman su gwada azabar Allah da kansu, maimakon su yi imani da su nemi gafara.

Fa’idojin Ayar:

1. Imani da neman gafara su ne hanyar tsira da samun rahamar Allah, kuma babu wani dalili da zai hana mutum yin hakan face taurinkai da girman kai.
2. Alƙur’ani ya zo da hujjoji bayyanannu, kuma babu wani laifi a cikin shiriya; laifi yana cikin halin masu taurinkai waɗanda suke neman azaba maimakon su tuba.
3. Ayarin tana tunatar da mu cewa azabar Allah na iya zuwa kwatsam, don haka ya kamata mu yi gaggawar imani da tuba kafin azabar ta zo mana.
4. Neman gafara yana buɗe ƙofofin alheri, kuma yana kare mutum daga halakar da ta shafi al’ummomin da suka ƙi shiriya.