சூரா அல்-கஹ்ஃப் — வசனம் 55

சொற்பொருள்:

• سُنَّةُ الْأَوَّلِينَ: முந்தைய சமூகங்களுக்கு (அவர்கள் நிராகரித்தபோது) அல்லாஹ் வழங்கிய வேதனை முறை.
• قُبُلًا: கண்முன்னே, நேரடியாக, எதிர்கொள்ளும் விதத்தில்.

விளக்கம்:

மக்கள் தங்களிடம் நேர்வழி (திருக்குர்ஆனும், நபி முஹம்மது ﷺ-ம்) வந்தபோது, அதை ஏற்று இறைநம்பிக்கை கொள்வதற்கும், தங்கள் இறைவனிடம் பாவமன்னிப்புக் கோருவதற்கும் தடையாக இருந்தது எது? தெளிவான அறிவிப்பு இல்லாததோ, ஆதாரங்கள் போதாததோ அல்ல. மாறாக, அவர்களின் பிடிவாதமும், முரண்பாட்டு மனப்பான்மையுமே காரணம். அவர்கள் நபி ﷺ-ஐ சோதிக்கும் விதமாக, "முந்தைய சமூகங்களுக்கு வந்த வேதனை எங்களுக்கும் வரட்டும்" என்று கேலியாகக் கோரிக்கை வைத்தனர். அல்லது, எச்சரிக்கப்பட்ட வேதனை அவர்கள் கண்முன்னே நேரடியாக வந்துவிட வேண்டும் என்று எதிர்பார்த்தனர். இந்த அநியாயக் கோரிக்கையும், வேதனையை அவசரப்படுத்தும் போக்குமே அவர்களை நம்பிக்கையிலிருந்தும், பாவமன்னிப்புக் கோருவதிலிருந்தும் தடுத்தது. அல்லாஹ்வின் வேதனை அவர்களை சூழ்ந்து கொள்ளும் போது, அப்போது காட்டும் நம்பிக்கை பயனளிக்காது என்பதை அவர்கள் உணரவில்லை.

பயன்கள்:

1. நேர்வழியின் தெளிவுக்குப் பிறகு நம்பிக்கை கொள்ளாமல் இருப்பதற்கு எந்த காரணமும் இல்லை. அறியாமை மட்டுமே மன்னிக்கப்படும் நிலை; பிடிவாதம் அல்ல.
2. வேதனையை அவசரப்படுத்துவதும், இறைவனின் கருணைக்கு மாற்றாக சோதனைகளை எதிர்பார்ப்பதும் அறிவீனமாகும்.
3. பாவமன்னிப்புக் கோருவதும், இறைவனிடம் திரும்புவதுமே வேதனையைத் தவிர்க்கும் வழியாகும். இது மனிதனுக்கு அல்லாஹ் வழங்கிய பெரும் அருள்.
4. இறைவனின் வேதனை வரும்போது, அது நேரடியாகவும், தவிர்க்க முடியாததாகவும் இருக்கும். எனவே, அது வரும் முன் மனந்திரும்பி நல்லடியார்களாக வாழ வேண்டும்.
5. இந்தச் சம்பவம் நமக்கு பாடம்: நம் வாழ்வில் நேர்வழி கிடைத்தால், அதை உடனே ஏற்று, அல்லாஹ்வின் கருணையை நாட வேண்டும்; வேதனையின் அறிகுறிகளுக்காக காத்திருக்கக் கூடாது.