Suurah Al-Kahf — Aayad 55

Macnaha Erayada:

• سُنَّةُ الْأَوَّلِينَ: Waa caddibaaddii Eebe ku halaagi jiray ummadihii hore ee beeniyay rasuulladooda, sida halaagga Nabi Nuux (biyaha), halaagga Caad (dabaysha), halaagga Thamuud (qaylada), iyo wixii la mid ah.
• قُبُلًا: Macneheedu waa caddibaad ku timaadda qofka si toos ah oo isagoo arka, ma aha mid ka dambaysa digniin ama digtoonaan.

Tafsiirka Aayadda:

Waxaa weeye in dadka gaalada ah ee beeniyay Nabiga ﷺ, markuu u yimid Qur'aanka iyo hanuunka Eebe, waxba kama reebin inay rumeeyaan xaqa oo ay dambi dhaaf weydiistaan Eebahood, ma aha inay jahli ka yimaadeen ama aanay garanayn xaqa—waxayse la yaqaaneen xaqa oo ay diideen. Waxa iyaga ka reebay iimaanka iyo toobadda waxaa weeye caadadi ay ahayd inay Eebe ku halaago sidii uu ku halaagay ummadihii hore ee beeniyay rasuulladooda, ama u yimaaddo caddibaad Eebe iyagoo arka oo ay la kulmaan si toos ah. Marka, waxaa iyaga ka hor istaagay iimaanka isla-weydnimadooda iyo caqabadda ay ku dalbanayeen in caddibaaddu ku dhacdo si ay u arkaan, sidii ay uga jees-jeesteen xaqiiqda cad ee iyaga hor timid.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Naxariista Eebe way weyn tahay, wuxuuna u soo dejiyay hanuun dadka oo dhan, laakiin dadka qaarkood waxaa haga iimaankooda isla-weydni iyo caqabad, ee ma aha in Eebe ka qariyay xaqa.
2. Aayaddu waxay ku digaysaa in caddibaadda Eebe ay ku timid ummadihii hore, taasoo noo muujinaysa in Eebe yahay mid xisaabta ku qabta kuwa xaqa diida, isla markaana ku soo dejisa caddibaad markay xaqiiqda cad ka jees-jeestaan.
3. Waxay ku boorrinaysaa in dadku deg-deg u toobadkeystaan oo dambi dhaaf weydiistaan Eebahood, ka hor inta aan caddibaadda Eebe u iman, waayo toobadda iyo dambi dhaaf weydiistu waa sababta badbaadada.
4. Aayaddu waxay ina tusinaysaa in iimaanku yahay nolol iyo nabadgalyo, halka diidmadu tahay halaag iyo caddibaad, sidaas darteed waa in aan ku degdegaa inaan xaqa aqbalno oo aan ka faa'iidaysanno hanuunka Eebe.