Аль-Кахф сүресі — Аят 62

1. Сөздердің мағынасы:

• جَاوَزَا — екеуі (Мұса мен оның жас жолдасы) белгіленген жерден өтіп кетті.
• فَتَاهُ — Мұсаның (ғ.с.) жас көмекшісі, жол серігі.
• غَدَاءَنَا — таңғы ас, таңертеңгі тамақ.
• نَصَبًا — қатты шаршау, қиындық, әлсіздік.

1. Түсіндірмесі:

Мұса (ғ.с.) мен оның жас жолдасы екі теңіз қосылған жерден өтіп кеткен соң, Мұса (ғ.с.) жолдасына: «Таңғы асымызды әкелші, шынында осы сапарымызда қатты шаршадық» деді. Олар сол жерден алыстап, аштық пен шаршауды сезінген кезде, Мұса (ғ.с.) тамақ сұрады. Бұл жерде оның шаршауы белгіленген орыннан өтіп кеткеннен кейін ғана байқалғаны айтылады — себебі Аллаһ оған балықты еске түсіріп, қайта оралуын қалаған еді. Осылайша, бұл шаршау олардың мақсаттарына жету жолындағы белгі болды.

1. Пайдалы қорытындылар:

• Адам баласы сапарда, тіршілікте әрдайым шаршау мен қиындыққа тап болады, бірақ бұл — Аллаһтың белгілеген жолының бір бөлігі. Сабыр еткен адам соңында жақсылыққа жетеді.
• Мұса (ғ.с.) сияқты үлкен пайғамбарлар да аштық пен шаршауды бастан кешірген — бұл адамның әлсіздігін және Аллаһқа деген мұқтаждығын көрсетеді.
• Қиындық пен шаршау — кейде Аллаһтың бізге белгі беру тәсілі: бізді тоқтатып, қайта ойлануға, мақсатымызды еске түсіруге шақырады.
• Ислам — адам табиғатын түсінетін дін: ол шаршауды, аштықты мойындайды және оларға қарсы шара ретінде тынығу мен тамақтануды да ұсынады.
• Бұл аят бізге жолдастарымызға мейірімді болуды, бір-бірімізге көмектесуді және Аллаһтың жолындағы сапарда бірге болудың маңыздылығын үйретеді.