سوره کهف — آیه 62

معانی کلمات:

• غَدَاءَنَا: غذایی که برای اول روز (صبحانه یا ناهار) آماده میشود.
• نَصَبًا: خستگی و رنج شدید.

تفسیر آیه:

هنگامی که موسی و یار جوانش از آن مکان (محل برخورد دو دریا) که در آنجا فراموش کرده بودند ماهی را بگیرند، گذشتند و فاصله گرفتند، موسی که گرسنگی را احساس کرد، به خدمتکار خود گفت: «غذای ما را بیاور؛ به راستی که از این سفرمان خستگی و رنج فراوانی دیدهایم.»

موسی پیش از عبور از آن مکان، خستگی را احساس نکرد؛ زیرا او در جستجوی دانش و ملاقات با بنده صالح خدا بود و شوق دیدار او، او را از احساس خستگی بازداشته بود. اما وقتی از آن مکان گذشت و نشانهها را از دست داد، گرسنگی و خستگی بر او چیره شد و یادآور شد که باید به آن مکان بازگردد تا نشانه الهی (زنده شدن ماهی) را بیابد.

فواید و درسهای آیه:

• این آیه نشان میدهد که پیامبران نیز مانند انسانهای عادی نیاز به غذا و استراحت دارند و این امر از مقام آنها نمیکاهد.
• اهمیت پیگیری هدف و تلاش برای رسیدن به آن، حتی در برابر خستگی و سختیهای سفر، از نکات برجسته این آیه است.
• یادآوری این نکته که انسان در مسیر طلب علم و معرفت، باید از سختیها نهراسد و با صبر و استقامت به راه خود ادامه دهد.
• این آیه به ما میآموزد که در زندگی روزمره، حتی در سفرهای عادی، باید به فکر تأمین نیازهای ضروری خود و همراهان باشیم و به یکدیگر کمک کنیم.