سوره کہف — آيت 62

1) ڪن لفظن جي معنيٰ:

• جَاوَزَا: ٻنهي (موسىٰ ۽ سندس خادم) ان جاءِ کي پار ڪيو.
• فَتَاهُ: سندس نوجوان خادم، يعني يوشع بن نون.
• غَدَاءَنَا: اسان جو نيرو، يعني صبح جو کاڌو.
• لَقِينَا: اسان کي مليو.
• نَصَبًا: تمام گهڻي مشقت ۽ ٿڪاوٽ.

2) تفسير:

پوءِ جڏهن موسىٰ عليہ السلام ۽ سندس خادم ان جاءِ کان اڳتي وڌي ويا، جتي مڇيءَ جو معاملو وسري ويو هو، ۽ موسىٰ عليہ السلام کي بک محسوس ٿي، تڏهن پنهنجي خادم کي چيائون ته اسان لاءِ نيرو آڻ، بيشڪ اسان کي هن سفر ۾ وڏي ٿڪاوٽ ۽ مشقت محسوس ٿي رهي آهي. موسىٰ عليہ السلام کي اها ٿڪاوٽ ان وقت تائين محسوس نه ٿي هئي، جيستائين اهي ان جاءِ کان اڳتي نه وڌيا جتي الله تعاليٰ کين حڪم ڏنو هو ته مڇيءَ جو نشان ملندو، ته جيئن کين مڇي ياد اچي ۽ اهي پنهنجي اصل مقصد ڏانهن موٽي وڃن.

3) فائدا ۽ سبق:

• الله تعاليٰ پنهنجي نبيءَ موسىٰ عليہ السلام جي سفر جو ذڪر ڪري اسان کي سيکاريندو آهي ته علم ۽ حڪمت جي طلب ۾ سفر ڪرڻ ۽ مشقت برداشت ڪرڻ هڪ عظيم عمل آهي.
• انسان کي پنهنجي روزمره جي ضرورتن جهڙوڪ کاڌي ۽ آرام جي طلب ۾ الله تي ڀروسو رکڻ گهرجي، ۽ ان ۾ ڪا به شرم جي ڳالهه ناهي.
• نبي به انسان هوندا آهن، کين به بک ۽ ٿڪاوٽ محسوس ٿيندي آهي، پر اهي الله جي حڪم تي صبر ۽ استقامت سان قائم رهندا آهن.
• اهو سبق ملي ٿو ته وڏي مقصد لاءِ ننڍيون تڪليفون برداشت ڪرڻيون پونديون آهن، ۽ الله جي مدد هميشه ساڻن هوندي آهي جيڪي سندس رستي ۾ محنت ڪن ٿا.
• اسان کي پڻ گهرجي ته زندگيءَ جي سفر ۾ الله جي ياد ۽ شڪر ۾ رهون، ۽ هر حالت ۾ سندس حڪمن تي عمل ڪرڻ جي ڪوشش ڪريون، ڇاڪاڻ ته اهو ئي ڪاميابيءَ جو رستو آهي.