Suurah Al-Kahf — Aayad 62

Macnaha Erayada:

• جَاوَزَا (Jaawazaa): Waxay ka tagaan oo dhaafaan meeshii ay ku ilaawdeen kalluunka.
• فَتَاهُ (Fataahu): Wiilkiisii adeega ahaa, kaas oo ahaa Yuushac bin Nuun.
• غَدَاءَنَا (Ghadaa'anaa): Cuntada la cuno subaxdii ama maalintii hore.
• نَصَبًا (Nasaban): Dhib iyo daal badan.

Tafsiirka:

Markay ka dhaafeen meeshii ay ku ilaawdeen kalluunka oo ay sii wateen safarkoodii, ayaa Nabi Muuse (CS) dareemay gaajo, wuxuuna ku yidhi wiilkiisii adeega ahaa: "Noo keen cuntadeenii aan subaxnimo cuni lahayn, waxaan ka la kulannay safarkan dhib iyo daal badan."

Waa markii uu Muuse (CS) xasuustay inuu gaajooday, ka dib markii uu dhaafay meeshii lagu amray inuu ku eego kalluunka, si uu ugu soo noqdo raadkii uu doonayay. Daalka uu sheegay ma ahayn daal jid oo caadi ah, laakiin wuxuu ahaa daal ka dhashay safar dheer iyo raadraacid, iyadoo uu garanayo inuu ka tagay meel muhiim ah oo loo baahnaa inuu ku soo laabto.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Dadaal iyo dulqaad: Muuse (CS) wuxuu noo muujiyay in raadinta cilmiga iyo xaqiqa ay u baahan tahay dadaal iyo dulqaad, xataa haddii ay jiraan dhibaatooyin jidka ku yimaada.
2. Xil-qaadid iyo mas'uuliyad: Muuse (CS) wuxuu la xisaabtamay adeegihiisa oo uu weydiistay cuntada, taasoo muujinaysa sida fiican ee uu ula dhaqmay dadka ku hoos shaqeeya, isagoo ixtiraamaya qof kasta.
3. Xusuus iyo tixgelin: Marka uu gaajooday ayay xusuustu soo noqotay, taasoo muujinaysa in dadku ay u baahan yihiin inay is-xusuustaan oo ay dib u eegaan waxyaabaha ay dhaafeen, sababtoo ah waxaa laga yaabaa inay ku jiraan khayr qarsoodi ah.
4. Imaan iyo yaqiin: Muuse (CS) wuxuu ahaa Nebi weyn, haddana wuxuu u baahday cunto iyo nasasho, taasoo ina baraysa in nolosha adduunku ay tahay mid dhib iyo raaxo isku dhafan, waana in aan ku tiirsanaanno Eebe oo aan ka baryno caawimaad.