Kəhf surəsi — Ayə 62

Kəlmələrin mənaları:

• Cavaza – həmin yeri keçib uzaqlaşdılar.
• Fetah – xidmətçisi, gənc köməkçisi (Yuşə ibn Nun).
• Ğəda – səhər yeməyi, gündüzün əvvəlində yeyilən yemək.
• Nəsəb – yorğunluq, ağır zəhmət və əziyyət.

Təfsir:

Musa və onun gənc xidmətçisi həmin qayanı, balığı unutduqları yeri keçib irəlilədikdən sonra Musa peyğəmbər aclıq hiss etdi və xidmətçisinə dedi: "Yeməyimizi gətir, bu səfərimizdə həqiqətən yorğunluq və əziyyət çəkdik."

Bu, onların uzun müddət yol getdiklərini və artıq gücdən düşdüklərini göstərir. Lakin bu yorğunluq boşuna deyildi – bu, Allahın Musa üçün seçdiyi böyük bir görüşə, Xızırla qarşılaşmağa aparan yolda bir mərhələ idi. Musa peyğəmbər bu yorğunluğu çəkməklə, həm də balığın canlanıb dənizə qaçdığı anı xatırlamaq fürsəti əldə etdi. Beləliklə, Allahın qəzası və qədəri onu istədiyi məqsədə çatdırdı.

Bu hadisədən bizə gözəl bir dərs var: bəzən çəkdiyimiz yorğunluq və əziyyətlər, qarşılaşdığımız çətinliklər əslində bizim üçün xeyirli bir yolun başlanğıcıdır. Allah-Təala Öz bəndələrini sınaqdan keçirir, lakin səbir və təvəkkül göstərənlərə mütləq qapılar açır. Musa kimi böyük bir peyğəmbər belə bu yolda yoruldu, amma ümidini itirmədi və Allahın ona verdiyi vəzifəni yerinə yetirməyə davam etdi. Biz də həyatımızda qarşılaşdığımız çətinliklərə səbirlə yanaşmalı, Allahdan kömək diləməli və heç vaxt rəhmətindən ümid kəsməməliyik. Çünki hər çətinlikdən sonra asanlıq gəlir və Allahın lütfü bəndələrini heç vaxt tərk etmir.