Sure Kehf — Ayet 62

Kelime Anlamları:

• Fetâ: Genç hizmetkâr, yardımcı. Burada Hz. Mûsâ’nın yol arkadaşı olan Yûşâ (Yuşa) kastedilir.
• Ğadâ: Kuşluk vakti yenen yemek, sabah yemeği.
• Nasad: Yorgunluk, bitkinlik, meşakkat.

Tefsir:

Hz. Mûsâ ve genç yardımcısı, kendilerine bildirilen buluşma yerini geçtiklerinde, Mûsâ (a.s.) açlık hissetmeye başladı. O anda, asıl maksatlarını unutup yollarına devam ettiklerini fark ettiler. Bunun üzerine Mûsâ, yardımcısına dönerek: "Getir bize sabah yemeğimizi; gerçekten bu yolculuğumuzda bir yorgunlukla karşılaştık" dedi. Bu sözüyle hem açlığını dile getiriyor hem de bu uzun ve zorlu yolculuğun kendilerini yorduğunu ifade ediyordu.

Burada dikkat çeken ince bir hikmet vardır: Mûsâ (a.s.), kendisine emredilen yeri geçene kadar hiçbir yorgunluk hissetmemişti. Ancak o belirli noktayı aşıp da asıl hedefinden uzaklaştığını anlayınca, hem bedenen hem de ruhen bir ağırlık ve yorgunluk hissetti. İşte bu, Allah'ın takdir ettiği bir işaretti; böylece kaybettikleri şeyi (balığın canlanıp denize karışmasını) hatırlayacaklar ve geri dönüp asıl aradıkları yere yöneleceklerdi.

Bu kıssa bize şunu öğretir: İnsan, Allah'ın kendisine yüklediği görevi ve hedefi unuttuğunda, hayatında bir boşluk, yorgunluk ve huzursuzluk hisseder. Ama asıl gayesine döndüğünde, o yorgunluk yerini ferahlığa ve huzura bırakır. Rabbimiz, kullarını bazen böyle küçük işaretlerle uyarır; önemli olan, bu işaretleri fark edip doğru yola geri dönebilmektir. Mûsâ (a.s.) gibi büyük bir peygamber dahi bu imtihanı yaşamışsa, bizlerin de hayat yolculuğunda hedefimizi unutmamamız ve Allah'ın işaretlerine karşı uyanık olmamız gerekir. Unutmayalım ki, her zorluktan sonra bir kolaylık vardır ve samimi bir dönüş, Allah katında her zaman makbuldür.