Kəhf surəsi — Ayə 74

﴿فَانطَلَقَا حَتَّىٰ إِذَا لَقِيَا غُلَامًا فَقَتَلَهُ قَالَ أَقَتَلْتَ نَفْسًا زَكِيَّةً بِغَيْرِ نَفْسٍ لَّقَدْ جِئْتَ شَيْئًا نُّكْرًا﴾

Kəlmələrin mənaları:

• Zəkiyyə: Günahlardan təmiz, pak, günahsız.
• Nükr: Çox pis, inkar edilən, ağır və qəbahətli iş.

Təfsir:

Onlar gəmidən endikdən sonra sahil boyunca yola davam etdilər. Nəhayət, qarşılarına hələ yetkinlik yaşına çatmayan, günahsız bir oğlan uşağı çıxdı. Xızır (əleyhissalam) onu öldürdü. Bu mənzərəni görən Musa (əleyhissalam) böyük bir təəccüb və narazılıqla dedi: "Sən heç bir cana qəsd etməmiş, günahsız, təmiz bir insanı, heç kəsi öldürmədiyi halda necə öldürdün? Doğrudan da, sən çox ağır, qəbahətli bir iş gördün!"

Burada Musa (əleyhissalam) insani hisslərlə, şəriət hökmünə görə danışırdı. Çünki İslam şəriətində heç kəsi haqsız yerə öldürmək ən böyük günahlardandır. Lakin Xızırın əməli Allahın xüsusi elmi və vəhyi ilə idi. Bu hadisə bizə öyrədir ki, bəzən insanın zahirən pis görünən işlərin arxasında Allahın daha böyük hikmətləri ola bilər. Biz müsəlmanlar olaraq hər işdə Allaha tam təvəkkül etməli, Onun qəza və qədərinə razı olmalıyıq. Çünki Allah heç vaxt bəndələrinə zülm etməz, Onun hər bir işində saysız-hesabsız faydalar və hikmətlər vardır. Bu hekayə bizə səbir və etimad dərsi verir, qəlblərimizi Allaha daha da yaxınlaşdırır.