Sura Marjam — Werset 22

Znaczenie słów:

• faḥamalat-hu – i poczęła go (Maryam poczęła Jezusa, pokój z nim).
• fāntabadhat bihi – oddaliła się z nim (odeszła na ubocze, z dala od ludzi).
• makānan qaṣiyyā – miejsce dalekie, odległe.

Tafsir (wyjaśnienie):

Po tym, jak anioł Dżibril (Gabriel) tchnął w nią ducha – a było to za sprawą Boga, bez udziału mężczyzny – Maryam, pokój z nią, poczęła Jezusa, pokój z nim. Gdy poczuła ciążę, oddaliła się z dala od swojej rodziny i ludzi, udając się w miejsce odległe i samotne. Uczyniła to, aby uniknąć podejrzeń, oszczerstw i oskarżeń ze strony swojego ludu, którzy mogliby ją spotkać z wyrzutami i pomówieniami, nie znając prawdy o tym niezwykłym wydarzeniu. Był to wyraz jej ufności Bogu i pokory wobec Jego woli, a także dowód jej czystości i pobożności – wolała samotność i cierpienie, niż narazić swoją cześć na ludzkie języki.

Korzyści płynące z tej wersetu:

1. Cudowne narodziny Jezusa, pokój z nim, były znakiem potęgi Boga, który może uczynić wszystko, co zechce – bez przyczyn naturalnych.
2. Maryam, pokój z nią, jest wzorem pokory, cierpliwości i całkowitego zawierzenia Bogu w trudnych chwilach.
3. Werset uczy, że w obliczu niezrozumienia i oskarżeń ze strony ludzi należy szukać schronienia w Bogu i oddalić się od sytuacji, które mogą prowadzić do konfliktów i pomówień.
4. Podkreśla, że Bóg nie pozostawia swoich wiernych sług – nawet w najtrudniejszych okolicznościach – i że każda próba jest drogą do Jego miłosierdzia.
5. Przypomina, że czystość serca i wiara są ważniejsze niż opinia ludzi, a Bóg zawsze wynagradza tych, którzy Mu ufają.